و مىمالند و « 1 » و از سر آتش فرو نگيرند تا سرد شود . مرهمى كه تركيدن لب « 2 » و بينى « 3 » را سود دارد : پيه مرغ با روغن گل بگدازند . نشاسته ، كثيرا ، مازو ، اسپيداج : از هريك مساوى ؛ كوفته و بيخته ، با پيه مرغ « 4 » بياميزند و در هاون كنند و به دستهء هاون نرم‌نرم مىمالند « 5 » تا مرهم شود . مرهمى « 6 » كه سوختگى آتش را سودمند بود « 7 » : آهك سوخته هفت كرت « 8 » به آب شيرين بشويند و به « 9 » روغن زيت بياميزند و استعمال كنند . مرهم داخليون : لعاب بزرك ، لعاب تخم مرو ، لعاب « 10 » خطمى ، لعاب شمليز « 11 » : از هريكى چهار درم « 12 » / موم صافى : وقيه‌اى / روغن زيت : يك رطل ؛ روغن و موم با يكديگر بياميزند و لعابها بدان « 13 » جمع كنند و بر سر آتش نهند و نرم‌نرم جوشانند « 14 » تا منعقد شود . باب بيست و دوم : در نطولها « 15 » نطولى « 16 » كه صداع سوداوى « 17 » را سود دارد : بنفشه ، نيلوفر ، بابونه ، اكليل الملك ، بالنگو ، سادج ، قرنفل ، جو پوست‌كندهء نيم‌كوفته : مساوى « 18 » با يكديگر ؛ بكوبند و سر را بدان بشويند .

--> ( 1 ) . م : - و . ( 2 ) . م : دست . ( 3 ) . م : پاى . ( 4 ) . م : - گل . . . پيه مرغ . ( 5 ) . م : بمالند . ( 6 ) . م : + ديگر . ( 7 ) . م : است . ( 8 ) . م : نوبت . ( 9 ) . م : با . ( 10 ) . م : + تخم . ( 11 ) . شمليز : به فتح اول ، به معنى حلبه و شنبليله و شنبليد آمده است . ( برهان قاطع ) . ( 12 ) . ل : دم ؛ م : يكى . ( 13 ) . م : يا آن . ( 14 ) . م : بجوشانند . ( 15 ) . م : نطولات ؛ نطول : به فتح اول ، آبى كه در وى داروها جوشانيده باشند و به روى عضوى ريزند . ( ناظم الاطباء ) ؛ همچنين بخورها ( ر . ك : ذخيرهء خوارزمشاهى ) و همچنين آبزن ( لغتنامه ) . ( 16 ) . ل : + نطولى . ( 17 ) . م : سودايى . ( 18 ) . م : راستار است .