غرغره كنند و مىريزند « 1 » ، نافع بود « 2 » . باب هفدهم : در دارويى چند كه خون از بينى « 3 » بازدارد دارويى « 4 » كه خون از بينى رفتن بازدارد « 5 » : افيون مصرى ، زعفران : از هريك « 6 » نيم دانگ ؛ كوفته و بيخته « 7 » ، بياميزد « 8 » و از كتان فتيله‌اى « 9 » بسازد « 10 » و به سركه تر كند « 11 » و به اين دارو ملوث كنند و در بينى نهند . داروى ديگر « 12 » : كاغذ سوخته ، اقاقيا ، زاج يمانى ، رامك « 13 » مازو : از هريك « 14 » پنج درم / گلنار ، شيح « 15 » سوخته ، عصارهء لحية التيس « 16 » ، خون سياوشان ، ابريشم سوخته ، سرون « 17 » بز كوهى سوخته ، صدف سوخته ، مازوى سوخته ؛ كوفته و بيخته « 18 » ، با يكديگر بياميزند و در انبوبه‌اى « 19 » از نى كند و در بينى دمند « 20 » . داروى ديگر : بسد ، كهربا ، گل ارمنى ، كاغذ سوخته : از هريك مساوى « 21 » كوفته و بيخته ؛ در بينى دمند « 22 » . داروى ديگر « 23 » : نشاسته ، گل ارمنى ، اقاقيا ، صندل سرخ ؛ كوفته و بيخته ، به آب گشنيز تر و سركه طلى كنند .

--> ( 1 ) . م : بريزند . ( 2 ) . م : - نافع بود . ( 3 ) . م : + رفتن . ( 4 ) . ل : + چند . ( 5 ) . م : - دارويى . . . دارد . ( 6 ) . م : يكى . ( 7 ) . م : + با يكديگر . ( 8 ) . م : بياميزند . ( 9 ) . م : و فتيله‌اى از كتان . ( 10 ) . م : سازند . ( 11 ) . م : كنند . ( 12 ) . ل : - ديگر . ( 13 ) . رامك : مركبى است از زاج سياه و مازو و پوست انار و صمغ و دوشاب انگورى . ( برهان قاطع ) . ( 14 ) . م : يكى . ( 15 ) . م : شيخ . ( 16 ) . ل : لحية التيش ؛ لحية التيس : آلاله شنگ ، داراى لعاب سفيد چسبنده ، برگهاى باريك و گلهاى زرد است ( حواشى برهان قاطع ) . ( 17 ) . م : سروى . ( 18 ) . م : - صدف سوخته . . . بيخته . ( 19 ) . انبوبه : به فتح اول ، لوله و ماشوره ( برهان قاطع ) . ( 20 ) . ل : دمد . ( 21 ) . م : مساوى . ( 22 ) . ل : دمد . ( 23 ) . م : - داروى ديگر .