و مطبوخ هليله « 1 » و معجون نجاح « 2 » و حب افتيمون و « 3 » روغن بنفشه و روغن كدو « 4 » در بينى چكانند « 5 » . و جلاب بالنگو و نيلوفر و نبات بايد « 6 » دادن و « 7 » غذا « 8 » نخودآب با مغز بادام . و اگر بيخوابى مفرط باشد ، شراب بنفشه و شراب خشخاش و به « 9 » غذا ، مزورهء بينوماش « 10 » با روغن بادام و جرادهء « 11 » كدو « 12 » دادن « 13 » و به گرمابه بردن « 14 » و آب فاتر استعمال كردن « 15 » . باب دهم « 16 » : در نسيان و حمق اين مرض « 17 » آفتى « 18 » است كه در افعال فكرى « 19 » باز « 20 » ديد آيد به حسب نقصان و بطلان « 21 » و حالتى است كه به كودكى و خرفى مىماند و « 22 » سبب آن سوء المزاج سرد است كه بر بطن اوسط دماغ باز « 23 » ديد آيد « 24 » . علامت آن خشكى بينى و بىخوابى است .

--> ( 1 ) . هليله : « بيشتر در هندوستان ، كابل و چين مىرويد . سه نوع زرد ( كابلى ) ، سبز ( چينى ) و سياه ( هندى ) دارد . خواص : مقوى معده و دماغ و حافظ حواس است . در صداع ، ماليخوليا و وسواس استعمال مىشده است . » ( قانونچه ، ص 207 ، حواشى مترجم ) ؛ ر . ك : اختيارات بديعى ، ص 451 ، ص : + و حب نجاح . ( 2 ) . س : + دهند . ( 3 ) . س : در . ( 4 ) . س : + حل كنند و . ( 5 ) . ل : چكانيدن ؛ و : چكاند . ( 6 ) . ل : - بايد . ( 7 ) . ل : + به ؛ م : - و . ( 8 ) . م : + مزوره . ( 9 ) . م : - و به . ( 10 ) . س و م : بنوماش . ( 11 ) . جراده : تراشه ( لغتنامه ) . ( 12 ) . ل : چيده قزع . ( 13 ) . س و ل : - دادن . ( 14 ) . م : رفتن . ( 15 ) . م : + نافع بود . ( 16 ) . م : + از مقالهء دوم . ( 17 ) . س و ل : مرضى . ( 18 ) . ل : آفت . ( 19 ) . م : فكرت . ( 20 ) . ل : با . ( 21 ) . س : + عقل و حالتى است كه در افعال فكرى بازديد آيد به حسب نقصان و بطلان عقل . ( 22 ) . س : يا . ( 23 ) . ل : با . ( 24 ) . م : غالب شود .