اندرون او رسنده « 1 » تر است . و اين هوا كه نزديك ماست ، هواى خالص نيست ؛ ليكن « 2 » با بخارها و دودها و غير آن آميخته است و از « 3 » هر چيزى اكتسابى كرده « 4 » . و بهترين هوا آن است كه با بخارها « 5 » و دودها نياميخته « 6 » باشد « 7 » و نه محقون « 8 » بود « 9 » در ميان سقفها « 10 » و ديوارها « 11 » و از بخار مرغزارها و بيشه‌ها و خندقها « 12 » و تره‌زارها و درختان بد چون انجير و جوز دور بود « 13 » و از « 14 » كشتها « 15 » چون سير و پياز و باقلى و كرنب « 16 » دور بود « 17 » و گذار او از جانب شمال گشوده « 18 » بود « 19 » و اندر تابستان غبارناك و در « 20 » زمستان نمناك « 21 » نبود « 22 » . هواى « 23 » گرم تحليل بسيار كند و سستى در عضله‌ها و عصبهاى بازديد « 24 » آورد . و چون گرمى معتدل بود ، لون بدن سرخ كند و اگر از حد اعتدال بيرون رود ، رنگ زرد كند « 25 » و عرق بسيار آورد و بول « 26 » كم كند و ضعف هضم با « 27 » ديد آورد و دل را گرم كند و تشنگى آورد . و « 28 » هواى سرد بدن « 29 » سخت كند و « 30 » مدددهنده بود « 31 » قوت هاضمه را « 32 » و ماده‌ها

--> ( 1 ) . م : رسيده . ( 2 ) . س : كه . ( 3 ) . ل : - از . ( 4 ) . س : + است . ( 5 ) . ل : بخار . ( 6 ) . س : نياموخته . ( 7 ) . س : بود . ( 8 ) . س و ل : محقوق ؛ حقنه : حبسه ( المنجد ) . ( 9 ) . م : باشد ؛ س و م : + و . ( 10 ) . ل : سقف هوا . ( 11 ) . س : + و نيستانها . ( 12 ) . س : خذرتها . ( 13 ) . م : باشد . ( 14 ) . ل : دور ؛ م : - از . ( 15 ) . م : + و ترها . ( 16 ) . س : كرنب و باقلى ؛ كرنب : « به پارسى كرم گويند و به شيرازى كلم » ( اختيارات بديعى ، ص 372 ) ؛ به ضم اوّل و سوم يا فتح اول و دوم و سوم . ( ر . ك : مخزن الادويه ) . ( 17 ) . م : باشد . ( 18 ) . م : گشاده . ( 19 ) . ل : - بود ؛ م : باشد . ( 20 ) . م : اندر . ( 21 ) . ل : نم . ( 22 ) . م : نباشد نباشد . ( 23 ) . ل : و هواى . ( 24 ) . ل : پديد . ( 25 ) . س : - كند . ( 26 ) . م : + گرم . ( 27 ) . م : باز . ( 28 ) . م : - و . ( 29 ) . م : + را . ( 30 ) . م : - و . ( 31 ) . م : باشد . ( 32 ) . م : - را .