چند بار در مسير مسجد مشاهده مىكنند كه پاسبان‌ها به زور چادر را از سر زن‌ها بر مىدارند و ايشان ناراحت شده ، مريض مىشوند و ديگر به مسجد نمىروند و تصميم مىگيرند به قصد ماندن به عتبات عاليات مشرّف شوند . لذا با اين تصميم ، مشرّف شده ، ولى بعد از مدتى به جهاتى به تهران مراجعت مىنمايند و تا پايان عمر ظهرها را در مسجد مرحوم حاج شيخ عبد الحسين طهرانى و شب‌ها را در مسجد ناروند نزديك منزل مسكونى خود به اقامهء جماعت و امر تبليغ اشتغال داشته و عدهء زيادى از وجود ايشان بهره‌مند بودند . از خصوصيات اخلاقى ايشان ، موضوع ساده‌زيستى و دورى از هر نوع تجمّل‌گرايى و اهتمام به امر تبليغ و امر به معروف و نهى از منكر بود . سرانجام ايشان در ششم ذى قعدة الحرام سنهء 1391 ق / 1350 ش بعد از يك دوره كسالت ممتد در حال انجام فريضهء صبح ، چشم از جهان فروبستند و برحسب وصيت ايشان جنازه بعد از تشييع به ارض اقدس رضوى حمل و در جوار حضرت ثامن الحجج عليه آلاف التحية و الثناء به خاك سپرده شدند . تغمّده الله بغفرانه . مؤلفاتى كه تاكنون از طبع خارج شده عبارتند از : اربعة عشر فى احاديث دعاة البشر حكمة النقاب و فلسفة الحجاب زيبايى مردان و يا محاسن الرجال چهار جلد از مجلدات سفينة النجاة فى المهلكات و المنجيات . اين بود شرح حالى كه فرزند ايشان حضرت حجة الاسلام و المسلمين جناب حاج آقا محسن خراسانى ( م 1313 ش ) براى والد مرحومشان نوشته و براى اينجانب ارسال فرمودند . خود ايشان كه تحصيل كردهء قم هستند ، در حال حاضر ، ظهرها در همان مسجد حاج شيخ عبد الحسين طهرانى اقامهء نماز مىكنند . كتاب حاضر و ديدگاه‌هاى مؤلف كتاب حاضر ، جزيى است از اجزاء كتاب چندجلدى مؤلف با نام سفينة النجاة كه نام اختصاصى آن احسن الحكايات فى حجاب السافرات بوده و در دو مجلد به فاصلهء چند ماه به سال 1365 ق / 1325 ش به چاپ رسيده است . نويسنده بر آن بوده است تا مباحث خويش را در قالب داستانى طراحى كند با عنوان « حكايت سرگذشت ملّا عبد الرحمن حنفى و عيالش بىبى عين الحيات با سه دختر بىحجاب » . ملا عبد الله نامى كه عالمى شيعه مذهب بوده ، در پردهء تقيه ، هر از چندى ، به هرات مىآمده است . در آنجا با طلبه‌اى سنّى با نام ملا عبد الرحمن گفتگوى مذهبى مىكرد . پس از