يَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجاً مِمَّا قَضَيْتَ وَ يُسَلِّمُوا تَسْلِيماً » ؛ « 1 » مخفى كردن احكام الهى موجب محو اسلام و مستلزم مفاسد بىشمار است ؛ چنانچه در اخفاى اين حكم ، اعتراض بر اسلام فراهم آوردند و متفكّرين را از دين اسلام متنفّر ساختند و مانع شدند از اين‌كه اجانب به دين اسلام تمايل نمايند ؛ بلكه عدّه‌اى از مسلمين را از دين اسلام خارج كردند . مجتهدين بايد به دليل قرآنى و احاديث نگاه كنند ، نه به اقوال و اعمال اشخاص . مثلا هنگامى كه مىبينند قرآن و متجاوز از 200 حديث ، حكم به وجوب عينى نماز جمعه نمودند ، برطبق آن فتوى بدهند و توقّف نكنند و نگويند چون خيلى از علماى سابق اين فتوى را ندادند و نماز جمعه را اقامه ننمودند ، به مخالفت آنان جرأت نداريم . البته مخالفت با علما ، از مخالفت با خدا و رسول و ائمه آسان‌تر است ، و بعد از حكم به وجوب نماز جمعه ، نگويند احتياطا نماز ظهر هم ، خوانده شود ، « 2 » زيرا اين‌گونه احتياطات ، محو صورت احكام شرعيه را مىنمايد و در آن از حدود الهى خارج مىشوند و خود ، حدّ حكم شرعى ديگرى است و خروج از آن مخالفت قطعى با حكم شرعى مىشود . نمىبينند كه مثلا نماز ظهر ، چهار ركعت است ؛ اگر سه ركعت يا پنج ركعت بخوانند ، باطل است . همين‌طور نماز جمعه واجب است ؛ اگر نماز ظهر با آن خوانده شود ، تعدّى از حدود حكم الهى حاصل مىشود و مصلحت آن حدّ ، از دست مىرود و مفسده واقع مىگردد . مثلا اگر مصلحت قصر در نماز مسافر تخفيف باشد و در بعض موارد ، احتياط كنيم و جمع بين قصر و اتمام بنماييم ، مصلحت تخفيف از دست مىرود و مفسدت مشقّت جاى آن را مىگيرد و در اين گونه احتياط ، مخالفت قطعى با حكمى كه از حد مستفاد مىشود و تفويت مصلحت و ايجاد مفسدت حاصل مىگردد . عجب است كه مجتهدين متأخّرين ، چگونه متوجه اين نكات و مفاسد نشده‌اند و جرأت كردند كه اين احتياطات را مقرّر دارند . خصوصا در مواقعى كه احتياط ، مستلزم تكرار باشد . بالجمله اين‌گونه احتياطات عبارت هستند از محو صورت احكام شرعيه و خروج از حدود الهى و مخالفت قطعى با احكام مستفاده از حدود هر حكم و تفويت مصلحت و ارتكاب مفسدت مىباشد و قطعا تشريع محرّم ، بلكه بدعت محقّق است . علاوه بر اين‌كه جزم به نيّت ، حاصل نمىشود و خيلى از علما آن را واجب دانستند و احتياط ، در مراعات قول آن‌هاست ، و ترديد ، خلاف احتياط است . پس احتياط در ترك احتياط است ، اگر عشق احتياط داشته باشند ؛ عصمنا الله و اخواننا من امثال هذه الهلكات .

--> ( 1 ) . نساء ، 65 ( 2 ) . مؤلف رساله‌اى با عنوان « الجمعة » دربارهء اثبات وجوب نماز جمعه در عصر غيبت نگاشته ( بغداد ، مطبعة المعارف ، 1352 ق ) و خود نيز آن را همراه با مريدان اقامه مىكرده است . اين كتاب توسط حيدر قلمداران كه از مريدان خالصى بوده ، به فارسى درآمده است .