چادر اطلس دگر نشانه دين نيست * پرده ز رخ برافكن نه جاى مقال است بهر زنان روى بند و چادر و پيچه * سد ترقى چه در گذشته ، چه حال است مظهر صنع خداست روى منيرت * سرّ تجلى ايزد متعال است زن ز چه اندر كفن بسر رود عمرش * زندگيش از چه در شكنج و ملال است ختم كنم شعر و مژده مىدهمت خوش * عمر خرافات و جهل رو به زوال است « 1 » جشنى هم به مناسب كشف حجاب در كلوپ ايران برگزار شد كه « رئيس الوزراءهاى سابق و رؤساى ادارات و ادبا و نويسندگان » در آن حضور داشتند و ملك الشعراء بهار با خطاب « اى زن » قطعهء بلندى از اشعار خود را در آن محفل خواند . گفتنى است كه ملك الشعراء فردى مذهبى ، اما متجدد و ايران‌گرا بود و حجاب را يكى از دشوارىهاى اصلى زندگى زنان مىدانست . با اين حال ، به هيچ روى نبايد شعر ضد حجاب او به معناى مخالفت وى با آيين و مذهب تلقى شود . شاهد آن دهها قصيده‌اى است كه وى در ستايش امامان دارد و حتى در سال 1315 به پيشاهنگان جوان توصيه مىكند كه همچنان مهر على و يازده فرزندش را به عنوان مبناى اعتقاد داشته باشند : مهر على و يازده سليلش * بنمود ترا راه رستگارى « 2 » وى با ستايش فراوان از زن و تشبيه او به گل و نيز سخن گفتن از نقش وى در خانه و زايش فرزند و تربيت او چنين ادامه مىدهد : بهشت واقعى جايى است كز مهر * تو با فرزندگان آنجايى اى زن دريغا كز حجاب خود وطن را * به نيمه تن فلج فرمايى اى زن بزرگا شهريارا ! كامر فرمود * كز اين بيغوله بيرون آيى اى زن به شاه پهلوى از جاى دعا گوى * اگر پنهان اگر پيدايى اى زن قيود شرم و عفت سخت‌تر كن * كنون كازاده ره پيمايى اى زن « 3 » از اين قطعه روشن است كه ملك الشعراء چونان شاعران بازارى نيست كه بىمهابا به ستايش كشف حجاب بپردازد ، اما در عين حال ، شعر وى نيز از تندباد تجدد رضاخانى در امان نمانده است . شعر ديگرى كه از وى دربارهء كشف حجاب رسيده - و البته در نهضت بانوان نيامده - چنين است :

--> ( 1 ) . همان ، ص 38 - 39 ( 2 ) . ديوان بهار ، ج 1 ، ص 659 ( 3 ) . همان ، ص 41 - 42 ؛ در ديوان بهار ( چاپ امير كبير ج 1 ، ص 647 ) مصرع نخست بيت اخير چنين آمده است : « حجاب شرم و عفت بيشتر كن » .