زن بايست خود را در چادر بپيچد ؟ به قربانت مگر سيرى ؟ پيازى ؟ * كه توى بقچه و چادرنمازى ؟ تو مرآت جمال ذوالجلالى * چرا مانند شلغم در جوالى بخشى از انتقادهاى ايرج ميرزا نيز متوجه نوع حجاب آن روزگار است . وى بر اين باور است كه اين نوع از حجاب كه زن را به صورت كريهى درمىآورد ، در قرآن و حديث نيامده است . آنچه در قرآن آمده ، آن است كه زن زينت خود را نشان ندهد . كجا فرمود پيغمبر به قرآن * كه بايد زن شود غول بيابان كدام است آن حديث و آن خبر كو * كه بايد زن كند خود را كوچولو تو بايد زينت از مردان بپوشى * نه بر مردان كنى زينت‌فروشى در ادامه ايرج ميرزا تأكيد دارد كه به لحاظ دينى ، كشف وجه و كفين از نظر قرآن بلامانع مىباشد و پوشاندن آن‌ها وجه دينى ندارد : پيمبر آنچه فرمودست آن كن * نه زينت فاش و نه صورت نهان كن حجاب دست و صورت خود يقين است * كه ضد نصّ قرآن مبين است « 1 » نمونهء ديگر شعر طنز او دربارهء حجاب قطعهء « تصوير زن » اوست كه ابياتى از آن چنين است : در سردرِ كاروانسرايى * تصوير زنى به گچ كشيدند ارباب عمايم اين خبر را * از مخبر صادقى شنيدند گفتند كه واشريعتا ، خلق * روى زن بىنقاب ديدند آسيمه‌سر از درون مسجد * تا سردر آن سرا دويدند ايمان و امان به سرعت برق * مىرفت كه مؤمنين رسيدند اين آب آورد ، آن يكى خاك * يك پيچه ز گل بر او بريدند ناموس به باد رفته‌اى را * با يك دو سه مشت گل خريدند « 2 » سر جمع مىتوان نوعى تناقض را ميان گفتار آغازين و انتهايى ايرج ميرزا در اين مثنوى ديد . جمع اين تناقض ، مطابق تجربه‌اى كه در عمل رخ داد ، آن بود كه اينان به‌طور اساسى در پى كشف حجاب كامل به سبك و سياق اروپا بودند ؛ اما براى فريب كسانى كه هنوز عرق دينى و ملى داشتند ، گاه به اين قبيل استدلال‌ها تمسّك مىكردند . اين جداى از آن است كه به هر روى ، نظر بسيارى از فقها در گذشته و حال همين بوده و هست كه وجه و كفين از حكم حجاب مستثناست .

--> ( 1 ) . محجوب ، صص 75 - 84 . ( 2 ) . ديوان ، ص 172