و ديده‌ايم ؛ و هر روز هم با دلايل حسّى ، ملّت خودشان را از اكل و شرب آن‌ها منع مىنمايند و ديگر احتياج به اثبات و نوشتن ما ندارد . همين قدر مقصود ما ردّ اعتراض مدّعى بر سه مسألهء مشروحه بود و بس ؛ و تنبيه بعضى از طرفداران نسوان كه به لامذهبى افتخار نموده و تقليد فرنگىها را مىآورند ، نمىدانم چرا در علوم و صنايع به آن‌ها تقليد نكرده و در لاابالىگرى و صورت ظاهرى كه عبارت از فوكوك و عصا و عينك و لباس فرنگى و تند راه رفتن باشد ، تقليد مىنمايند چون اينها زحمتى ندارد ، ولى تحصيل علم و صنعت زحمت مىخواهد . پس ، از انصاف و شعور دور است كه فرنگىها بعد از هزار سال ، به اغلب حكم و نكات شريعت ما پى برده ، با ادلهء حسّى و حكمى ، حكمت آن‌ها را فهميده و عمل نمايند و روز به روز ترقّى كنند و در صنعت و علم ، عالمى را به حيرت آوردند ، ولى ما ملّت اسلام قدر اين نعمت خدادادى را ندانسته ، روزبه‌روز تنزّل نموده ، به حالت حاليه بيفتيم . حمد خدا را كه شريعت مقدّسهء ما را موافق عقول سليمه و مطابق مصالح بشريه و در روى اساس محكم قرار داده است . به تاريخ شهر ذى قعدة الحرام هزار و سيصد و بيست و هفت 1327 به همّت جناب عمدة التجار آقا ذو الفقار خان تاجر قره‌باغى فياض اوف و جناب عمدة التجار حاج محمد تقى آقا تاجر كهنه مويى به حليهء طبع درآمد در مطبعهء استاد ماهر مشهدى اسد آقا . قيمت جلدى يك هزار است . محل فروش حجرهء حاج محمد تقى كهنه مويى و كتابخانهء آذربايجان و بازار شيشه‌گر خانه . * . * . *