خداوند دوست دارد هر چيزى را كه مباح قرار داده است و رخصت فرموده مردم آن را مباح شمارند همچنان‌كه دوست دارد هرچه را نهى كرده است ناروا به شمار آورند . ممكن است نظر من اشتباه باشد . مكرر گفته‌ام كه در اين‌گونه مسائل كه مسألهء فرعى است هركس بايد فتواى مرجع تقليد خود را بخواهد و عمل كند . ولى از نظر آنچه به نام مصلحت‌انديشى عنوان مىشود كه مىگويند مصلحت نيست گفته شود هرچند حقيقت باشد ، عقيدهء من بر خلاف اين مصلحت‌انديشى است . من مصلحت را در گفتن حقيقت مىدانم . آنچه مصلحت ايجاب مىكند جز اين نيست كه بايد اين خيال را از سر زنان امروز خارج كنيم كه مىگويند حجاب در عصر حاضر غير عملى است ؛ ثابت كنيم كه حجاب اسلامى كاملا منطقى و عملى است . ثانيا كوشش كنيم كه در فعاليت‌هاى فرهنگى ، اجتماعى ، بهداشتى ، واحدهاى اختصاصى براى زنان به وجود آوريم و با فعاليت‌هاى مختلط و واحدهاى مختلط كه تقليد احمقانه‌اى از اروپاييان است ، مبارزه كنيم . تنها در اين صورت است كه زنان شخصيت واقعى خود را بازخواهند يافت و به نام آزادى و مساوات ابزار و بازيچه و احيانا وسيلهء اطفاء شهوت مردان قرار نخواهند گرفت . دو مسألهء ديگر دو مسألهء ديگر در باب معاشرت زن و مرد باقى مانده كه بد نيست آن‌ها را نيز بررسى كنيم . يكى مسألهء شنيدن صداى زن است و ديگر مسألهء دست دادن با اوست . در مسألهء اول ظاهرا مسلّم است كه شنيدن صداى زن در صورتى كه تلذّذ و ريبه در كار نباشد جايز است . مرحوم آية اللّه سيد محمد كاظم طباطبايى يزدى در عروة الوثقى باب نكاح ، فصل اول ، مسألهء 39 مىفرمايد : لا بأس بسماع صوت الاجنبيّة ما لم يكن تلذّذ و لا ريبة من غير فرق بين الاعمى و البصير و ان كان الاحوط التّرك فى غير مقام الضّرورة ، و يحرم عليها اسماع الصّوت الّذى فيه تهييج للسّامع بتحسينه و ترقيقه . قال تعالى : فَلا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَيَطْمَعَ الَّذِي فِي قَلْبِهِ مَرَضٌ . شنيدن صداى زن در صورتى كه تلذذ و ريبه نباشد جايز است ولى در عين حال مادامى كه ضرورتى نيست ترك آن بهتر است . و بر زن حرام است كه بخواهد صوت خود را نازك كند و نيكو سازد به‌طورى كه تحريك‌آميز باشد ، چنان‌كه خداى متعال در قرآن خطاب به زنان پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله