احاديث كه در احوال زنان آخر الزمان و قريب ظهور امام موعود وارد است ، اكتفا مىكنيم . در كتاب من لا يحضره الفقيه كه متجاوز از هزار سال پيش مرحوم صدوق عليه الرحمه تاليف كرده و نسخه‌هاى قديمى آن در دست هست ، چنين وارد است : و قال عليه السلام : لو لا النّساء لعبد اللّه حقّا حقّا . « 1 » و روى الأصبع بن نباته عن أمير المومنين عليه السلام ، قال سمعته يقول : يظهر فى آخر الزّمان و اقتراب السّاعة و هو شرّ الأزمنة نسوة كاشفات عاريات متبرّجات من الدين ، داخلات فى الفتن مايلات الى الشّهوات مسرعات الى اللّذات مستحلات للمحرّمات فى جهنّم خالدات . « 2 » يعنى حضرت امير فرمود : هر آينه اگر زنان نباشند ، به درستى خدا كاملا عبادت مىشد . و اصبع بن نباته از امير المؤمنين روايت كرد و گفت : شنيدم كه ايشان مىگويد : در آخر الزمان و نزديك قيامت - و اين بدترين زمان‌هاست - زنانى ظاهر مىشوند لخت و برهنه از دين خارج ، در فتنه‌ها داخل ، به شهوات مايل ، به سوى لذّات شتابان ، و حلال را حرام مىدانند ، در جهنّم داخل و در آن مخلّد هستند . و نيز در احاديث آخر الزمان و علامات ظهور حضرت صاحب الامر عجل الله تعالى فرجه روايات بسيارى كه از حدّ استفاضه خارج مىباشد ، قريب به اين مضمون روايت شده و در آن روايت تصريح شده است كه زنان و مردان در كارها شركت خواهند كرد و به مردان در لباس و كردار و رفتار شبيه خواهند شد ، و حكام با آنان در امور قضايى ، و ادارى مشورت خواهند كرد و به زين‌ها سوار خواهند شد ، و با امثال خودشان از مردان بىنياز خواهند شد ؛ و بالجمله تمام اوضاع زنان كه در اين ايام مشاهده مىشود ، در احاديث ذكر شده و در آن احاديث شريفه ، لعن آن زنان و دورى آنان از رحمت خدا و استحقاق عذاب ابدى آمده . از قسوت قلوب و سخت دلى زنان امروزه ، خيلى عجب است كه اين احاديث را مىبينند و از عذاب الهى بيم و هراسى ندارند ؛ گويى در مغز آن‌ها قوّه تفكّر و تعقّل نيست ؛ اين احاديث قابل ترديد نيستند و متن آن‌ها بدون رعايت سند مصدّق آن‌هاست ؛ زيرا مطالبى را ذكر كرده ، قبل از 1300 تقريبا و بعد از گذشتن اين مدّت مضامين اين حديث وقوع و تحقق پيدا كرده ؛ پس قطعا اين اخبار صحيح است و دروغ نيست ؛ همين‌طور كه اوضاع زنان در خارج واقع شد ، لعن و عذاب تحقّق [ پيدا ] خواهد كرد . آن وقت است كه اين زنان عيّاش ولگرد پشيمان مىشوند و پشيمانى سودى نخواهد داشت . بنابراين تا زود است اين زنان بايد توبه و انابه كنند و از گناهان گذشته طلب آمرزش و استغفار بنمايند . و

--> ( 1 ) . من لا يحضره الفقيه ، ج 3 ، ص 390 ؛ وسائل ، ج 20 ، ص 35 ؛ مكارم الاخلاق ، ص 201 ( 2 ) . كتاب من لا يحضره الفقيه ، ج 3 ، ص 390