پشيمانم . براى من طلب مغفرت كن . از اين پس پيغمبر يك ماه از زنان خويش دورى جست ، بدان جهت كه رازى را حفصه نزد عايشه آشكار كرده بود ( نه بدان جهت كه عمر مىپنداشت كه چون زنان پيغمبر زبان‌دراز شده بودند و پيغمبر را ناراحت مىكردند و پيغمبر در مقابل آن‌ها سكوت مىكرد ) . بعد از يك ماه پيغمبر نزد زنان خويش برگشت . آيهء تخيير نازل شده بود كه هركدام از همسران رسول خدا از ادامهء همسرى ناراضى هستند پيغمبر آن‌ها را در نهايت خوشى ، با كمك فراوان مالى در كارشان آزاد بگذارد ، هرجا مىخواهند بروند و با هركس مىخواهند ازدواج كنند و هركدام مايلند با همين وضع فقيرانه بسازند به زندگى با پيغمبر ادامه دهند . همهء آن‌ها در كمال رضايت گفتند : ما خدا و پيغمبر را انتخاب مىكنيم و افتخار همسرى رسول خدا را از دست نمىدهيم . « 1 » آرى اين است روش اسلام در ميان افراط و تفريطها . همان‌طور كه گفتيم اسلام به خطرات ناشى از روابط به اصطلاح آزاد جنسى كاملا آگاه است . نهايت مراقبت را در برخوردهاى زنان و مردان اجنبى دارد . تا حدودى كه منجر به حرج و فلج نشود طرفدار دور نگه‌داشتن زنان از مردان است . اسلام در عين اينكه به زنان اجازهء شركت در مساجد را مىدهد دستور مىدهد به صورت مختلط نباشد ، محل‌ها از يكديگر جدا باشد . مىگويند پيغمبر اكرم در زمان حيات خويش اشاره كرد كه در ورودى زنان به مسجد از در ورودى مردان مجزا باشد . روزى اشاره به يكى از درها كرد و فرمود : « لو تركنا هذا الباب للنّساء » يعنى خوب است اين در را به بانوان اختصاص بدهيم . بعدها عمر صريحا نهى كرد كه مردان از آن در وارد شوند « 2 » . و نيز مىگويند : پيغمبر اكرم دستور داد كه شب هنگام كه نماز تمام مىشود اول زن‌ها بيرون بروند بعد مردها . رسول خدا خوش نمىداشت كه زن و مرد در حال اختلاط از مسجد بيرون روند ، زيرا فتنه‌ها از همين اختلاطها برمىخيزد . رسول خدا براى اينكه برخورد و اصطكاكى رخ ندهد دستور مىداد مردان از وسط و زنان از كنار كوچه يا خيابان بروند « 3 » . يك روز رسول خدا در بيرون مسجد بود . ديد مردان و زنان باهم از مسجد بيرون آمدند . به زن‌ها خطاب كرد و فرمود بهتر اين است شما صبر كنيد آن‌ها بروند . شما از كنار

--> ( 1 ) . صحيح بخارى ج 7 ، ص 36 - 38 و صحيح مسلم ج 4 ، ص 192 - 194 ( 2 ) . سنن ابو داود ، ج 1 ، ص 109 ( 3 ) . كافى ج 5 ، ص 518