نيست . بعدا در اين‌باره بحث خواهيم كرد . 5 . « اسماء » دختر ابو بكر - كه خواهر عايشه بود - به خانهء پيغمبر اكرم آمد درحالىكه جامه‌هاى نازك و بدن‌نما پوشيده بود . رسول اكرم روى خويش را از او برگرداند و فرمود : يا اسماء انّ المرأة اذا بلغت المحيض لم تصلح ان يرى منها الّا هذا و هذا - و اشار الى كفّه و وجهه . اى اسماء ! همين‌كه زن به حد بلوغ رسيد سزاوار نيست چيزى از بدن او ديده شود مگر اين و اين - اشاره فرمود به چهره و قسمت مچ به پايين دست خودش « 1 » . اين روايات با نظر ابن عباس و ضحّاك و عطا منطبق است نه با نظر ابن مسعود كه مدعى بوده است مقصود از زينت ظاهره جامه است . اساسا نظر ابن مسعود قابل توجيه نيست ، زيرا جامه‌اى كه خودبه‌خود آشكار است جامهء رو است نه جامهء زير ، و در اين صورت معنى ندارد كه گفته شود زنان زينت‌هاى خود را آشكار نكنند مگر جامهء رو را . جامهء رو قابل پوشاندن نيست تا استثنا شود ؛ بر خلاف چيزهايى كه در كلمات ابن عباس و ضحّاك و عطاست و در روايات شيعهء اماميه آمده است ؛ اين‌ها امورى است كه قابل اين هست كه دستور پوشانيدن يا نپوشانيدن آن‌ها داده شود . به‌هرحال اين روايات مىفهماند كه براى زن پوشانيدن چهره و دست‌ها تا مچ واجب نيست ، حتى آشكار بودن آرايش‌هاى عادى و معمولى كه در اين قسمت وجود دارد نظير سرمه و خضاب كه معمولا زن از آن‌ها خالى نيست و پاك كردن آن‌ها يك عمل فوق العاده به شمار مىرود نيز مانعى ندارد . اين مطلب را توضيح مىدهيم كه ما اين مسأله را از نظر خودمان بيان مىكنيم و استنباط خودمان را ذكر مىنماييم و اما هريك از آقايان و خانم‌ها از هركس كه تقليد مىكنند عملا بايد تابع فتواى مرجع تقليد خودشان باشند . آنچه ما مىگوييم با فتواى بعضى از مراجع تقليد تطبيق مىكند و ممكن است با فتواى بعضى ديگر تطبيق نكند ( هرچند فتواى مخالفى وجود ندارد ، هرچه هست به اصطلاح احتياط است نه فتواى صريح ) . غرض ما از اين بحث اين است كه شما با متون اسلام از نزديك آشنا شويد و به منطق متين و محكم اسلام مجهز گرديد . همه مىدانيم امروز قشر عظيمى از اجتماع كه به غلط خود را « روشنفكر » معرفى مىكنند با نظر بدبينى به اسلام در مسائل مربوط به زن نگاه مىكنند ، نمىدانند اسلام چه

--> ( 1 ) . سنن ابو داود ، ج 2 ، ص 383