الشيخ رسول جعفريان

1132

رسائل حجابيه (فارسى)

است . بعدا در آنجا كه به تفسير آيهء « جلباب » مىپردازيم خواهيم ديد كه قرآن كريم بدين اصل توجه داشته است . مدعى اين موضوع نيز نيستيم كه در عصر ما اين فلسفه بىمورد است و امنيت كامل براى زن از ناحيهء تجاوزات مردانه برقرار است . تجاوزات به عنف كه در كشورهاى به اصطلاح پيشرفته همه روزه رخ مىدهد ، در روزنامه‌هاى ما هم منعكس است . استثمار زن بعضىها براى پوشش زن ريشهء اقتصادى قائل شده گفته‌اند حريم و پوشش يادگار عهد مالكيت و تسلط مرد است . مردان به خاطر اينكه از وجود زنان بهرهء اقتصادى ببرند و آن‌ها را مانند بردگان استثمار كنند ، آن‌ها را در خانه‌ها نگه مىداشتند ، و براى اينكه فكر زن را قانع كنند كه خودبه‌خود از خانه بيرون نرود و بيرون رفتن را كار بدى بداند فكر حجاب و خانه‌نشينى را خلق كردند . گويندگان اين سخن سعى كرده‌اند مسائل ديگرى از قبيل نفقه و مهر را نيز براساس مالكيت مرد نسبت به زن توجيه كنند . در كتاب انتقاد بر قوانين اساسى و مدنى ايران صفحهء 27 مىنويسد : هنگامى كه قانون مدنى ايران تدوين شد هنوز از برده‌فروشى در بعضى از نقاط دنيا اثرى به جا بود و در ايران نيز با اينكه اين كار على الظاهر از ميان رفته بود ولى باز در مغز قانونگذاران آثارى از برده‌فروشى و آزار به زيردستان وجود داشت . زن را در آن دوره چون مستأجره مىپنداشتند . زن حق نداشت با مردان نشست و برخاست كند و در اجتماعات راه يابد و به مقامات دولتى برسد . اگر صداى زن را نامحرم مىشنيد آن زن بر شوى خود حرام مىشد . خلاصه مردان آن دوره زن را چون ابزارى مىدانستند كه كار او منحصرا رسيدگى به امور خانه و پروردن فرزند بود و هنگامى كه اين ابزار مىخواست از خانه بيرون برود او را سر تا پا در چادرى سياه مىپيچانيدند و روانهء بازار يا خيابان مىكردند . علائم و نشانه‌هاى افترا و غرض و مرض از تمام اين نوشته پيداست . كى و كجا چنين قاعده‌اى وجود داشت كه اگر صداى زن را نامحرم مىشنيد بر شوى خود حرام مىشد ؟ آيا در جامعه‌اى كه دائما سخنرانان مذهبىاش از بالاى منابر خطابهء زهراى مرضيّه را در مسجد مدينه و خطابه‌هاى زينب كبرى را در كوفه و شام به گوش مردم مىرسانند ممكن است چنين فكرى در ميان مردم آن جامعه پيدا شود ؟ ! كى و كجا زن در ايران اسلامى بردهء مرد بوده است ؟ همه مىدانند كه در خانواده‌هاى مسلمان بيش از آنكه زن در خدمت مرد باشد مرد به حكم وظيفهء اسلامى در خدمت زن بوده وسيلهء آسايش او را فراهم مىكرده است . زن