مرتبه نگاه كردى ، بر ضرر و زيان تو است و مرتبهء سوم موجب هلاكت تو است . « 1 » حضرت امير المؤمنين على عليه السلام با جمعى از اصحاب و همنشينان خود نشسته بودند ، ناگهان زن خوش صورتى از آنجا گذشت . جلب‌نظر حاضرين نمود ؛ به طورى كه نگاه زير چشم طولانى به او نمودند . حضرت فرمود : چشم‌هاى اين مردمان ، سركش و عاصى است و همين سركشى موجب هيجان و جنبش شهوت آنان مىشود ؛ هنگامى كه ديدهء يك نفر از شما به زنى افتد و او را به شگفتى و جنبش درآورد ، فورا برود به عيال خودش نزديكى كند ؛ زيرا كه او هم زنى است مانند زن خودش . « 2 » ( البته به نزديكى با زن خويش هيجان شهوت بر طرف مىشود و خاطرش آرام و آسوده مىگردد ) . ملاحظه بفرماييد كه صاحب اسلام ، چگونه همهء اطراف و جوانب اين خطر را مسدود كرده . ابتدا از نظربازى و چشم‌اندازى جلو مىگيرد ؛ چون انسان در جامعه زندگى مىكند و خواه‌ناخواه به واسطهء مخالطه و امتزاج ، بر سبيل تصادف و اتفاق ، ممكن است بدون اراده و اختيار چشمش به صورت زيبايى بيفتد و دل از دستش برود ؛ دستور مىفرمايد كه تا نظرت به او افتاد ، فورا چشم را برهم بنه يا به جانب آسمان بگردان تا منصرف شوى ؛ و مبادا مرتبهء دوم و سوم تجديد نظر كنى كه موجب هلاكت و نابودى تو است ؛ و چنانچه احيانا دل تو را از جاى كند ، فورى برو و التهاب و اشتعال درونى و آتش شهوت حيوانى خود را با زلال وصال عيالت خاموش كن تا انديشه‌ات آسوده و دلت آرام گردد . اين همه آفت كه به تن مىرسد * از نظر توبه شكن مىرسد ديده فروپوش چو درّ در صدف * تا نشوى تير بلا را هدف بابا طاهر مىگويد : ز دست ديده و دل هر دو فرياد * هر آنچه ديده بيند دل كند ياد بسازم خنجرى نوكش ز فولاد * زنم بر ديده تا دل گردد آزاد و ثانيا جلو ساير اعضا را مىگيرد ؛ يعنى دست و پا و زبان و غيرها را به كند و بند مىنمايد . حضرت پيغمبر صلى الله عليه و آله فرمودند : هركس با زن نامحرم مصافحه كند ، يعنى دست بدهد ، خود را زير غضب و قهر خدا انداخته است ؛ و هركس با او معانقه كند ؛ يعنى دست به گردن نمايد ، خداوند در روز واپسين آن مرد و زن را به يك زنجير آتشين مىبندد و به آتش مىافكند ؛ و هر مردى كه با زن نامحرم شوخى و مزاح كند ، به هريك كلمه از

--> ( 1 ) . من لا يحضره الفقيه ، ج 3 ، ص 474 ؛ در سنن ابى داود ( 1 ، 496 ) اين روايت به اين مضمون آمده است : يا علىّ لا تتّبع النّظرة بالنّظرة ، فإنّ لك الاولى و ليست لك الاخرة . ( 2 ) . وسائل ، ج 20 ، ص 106 ؛ بحار الانوار ، ج 33 ، ص 434 ( از نهج البلاغه ) .