الشيخ رسول جعفريان

1086

رسائل حجابيه (فارسى)

تَقْتِيلًا ؛ سُنَّةَ اللَّهِ فِي الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ وَ لَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلًا . يعنى : اى پيغمبر ! بگو به زنان و دختران خود و زن‌هاى مؤمنين كه جلباب بر سر خود بيندازند ( جلباب پارچهء بسيار بلندى بوده شبيه به چادر كه تمام سر تا قدم را مىپوشانيده است . ) يعنى بپوشانند تمام اطراف سر تا پاى خود را با چادر يا رداء يا ملحفه يا قناع يا جلباب يا هر نوع ديگر ، به هر رنگى كه باشد . مقصود اصلى فقط پوشانيدن است ، و اين پوشش كامل كه تمام سر و رو پوشيده باشد ، نزديك‌تر و مؤثّرتر است در فرق و امتياز بين زنان محترمهء عفيفه نجيب و زنان نانجيب ؛ پس در اين صورت ، زنان عفيف و شريف چون كاملا پوشيده هستند ، به نجابت شناخته شوند و مورد اذيّت و تجاوز و تعقيب و طمع و شوخى و انگلك شهوترانان و زناكاران واقع نگردند ؛ و نسبت به گذشته‌ها چون قصد سويى نداشته‌اند يا چون توبه كنند ، خداوند بخشاينده و مهربان است . و اگر منافقين و آن‌هايى كه در دلشان مرض و نفاق و بىعفّتى و زناكارى و شهوت‌رانى و تعدّى به زن‌هاست و نيز آن‌هايى كه حرف‌هاى مضرّ و نادرستى بين مردم اشاعه مىدهند از اين اعمال زشت و شنيعشان دست نكشند ، هر آينه مسلّط مىكنيم تو را بر آن‌ها كه آنان را تحت هرگونه فشار بيندازى تا اين‌كه پس از آن فشار ديگر نتوانند با تو در مدينه مجاورت نمايند ، مگر اندك زمانى ؛ در حالتى كه اين‌ها ملعونند و دستور است كه هر كجا يافت شوند ، آن‌ها را بگيرند و به خوارترين و سخت‌ترين وجهى بكشند . سنّت الهى و رويه حضرت حق در حق اهل نفاق در هر عصرى همين بوده و خواهد بود و به هيچ وجه ممكن نيست اين آيين الهى دربارهء ايشان تغيير و تبديل پذيرد . درست دقت كنيد ، ببينيد اين آيات شريفه‌اى كه به عرض رسيد ، چه مطالب گرانبها و نكات دقيقى را در بردارد ؛ با چه قوانين ساده و در عين حال عميق ، بين اجتماع و مفاسد سدّبندى نموده است ، با چه اسلوب جالب و اساس محكمى شالودهء يك اجتماع شريف ، نجيب ، رشيد با تقوا ، امين ، متمدّن ، مصلح ، باهوش ، و بالاخره صبور و سلحشورى را ريخته است ؛ با چه صراحت عجيب حكم مقدّس حجاب را بيان فرموده است ! صرف‌نظر از مواردى كه تصريح فرموده ، در دو مورد خيلى جلب توجّه مىكند . يكى آنجا كه مىفرمايد : زن‌ها پاهاشان را طورى به زمين نكوبند كه صداى بعضى از زينت‌هاى مخفى آنان به گوش نامحرم رسد ، و ديگر آنجا كه دستور مىدهد با صداى نرم و نازك سخن نگويند . شما را به خدا وقتى كه از صداى زن و زينت زن چون ممكن است مهيّج شهوت مردان و موجب فتنه شود ، با اين صراحت جلوگيرى مىكند ، از باز بودن سر و روى زن ، زلف زن ، سينهء زن ، كه به شهادت حسّ وجدان و تجربه و تاريخ فتنه‌ها برپا نموده است ، جلوگيرى نمىكند ؟ و الله اگر دليل صريحى هم در قرآن نداشتيم ، همين دو نكته ما را كافى بود ؛ ولى