و هيچ يك از زينت‌هايى كه خواهيم شمرد ، در او نباشد . اين اوّلا . و دوم آن‌كه اگر چنانچه آيه فقط و فقط راجع به زن با زينت است و همهء دعواها و مفسده‌ها بر سر زينت است ، و فقط زينت است كه تحريك شهوت مىكند و مردها هم در حاشيهء خيابان‌ها فقط دنبال زينت رفته و از زينت‌ها لذّت مىبرند ، پس چرا دنبال زنان و دختران مردم را مىگيرند ؟ پس چرا چون سگ‌ها زير دم مادران و خواهران خود را بو مىكشند ؟ بروند از انواع و اقسام جواهرات سنگين و طلاآلات فراوان جواهرفروشان و زرگرها لذّت ببرند ؛ بروند با انواع پارچه‌هاى رنگارنگ بزّازها و اسباب توالت دكّان خرّازىفروش‌ها اظهار عشق كنند ؛ بروند با لباس‌هاى نازك و حرير خيّاط خانه‌ها و كلّه‌هاى آلگارسن كردهء مصنوعى پشت شيشه آرايشگاه‌ها شوخى و هرزگى كنند . و سوم آن‌كه اگر همهء سروصدا بر سر زينت و اين سقوط اخلاقى مدهش و كليهء مفسده‌هاى ناموسى و دلباختگىها فقط بر اثر ديدن زينت است ، پس بايستى ديدن انواع پيرايه‌ها و زينت‌هاى مصنوعى كه در دكان‌ها يا در جعبه و كيف مخصوص خانم‌هاست نيز حرام باشد . و اما آيهء شريفهء وَ لا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ يعنى : و بايد آشكار نكنند زنان زينت خود را مگر براى شوهرانشان تا آخر كه مقصود از زينت در اين آيهء شريفه از چهار وجه بيرون نيست : 1 . اگر مراد گوشواره و گردن‌بند و دست‌بند انگشتر و گل زلف و جوراب‌هاى نايلون و لباس‌هاى حرير رنگارنگ باشد كه لزوما حجاب زنان به‌طور اشدّ از آيه استفاده مىشود ؛ زيرا وقتى كه اين پيرايه‌ها ظاهر بودنش ممنوع باشد ، پس ظاهر بودن جاهاى اين‌ها يعنى خود بدن زن به طريق اولى يعنى سخت‌تر و شديدتر ممنوع خواهد بود ؛ از قبيل آيهء شريفهء فَلا تَقُلْ لَهُما أُفٍّ كه وقتى كه گفتن كلمه افّ به پدر و مادر حرام باشد ، پس فحش دادن و كتك زدن به طريق اولى حرام و محتاج به هيچ دليل مستقل ديگرى نخواهد بود . 2 . و اگر مقصود زينت‌هاى چسبيده به بدن مثل روغن سر و سرمهء چشم و فر زلف و مژه و ماتيك لب و ابرو و سرخاب و ماتيكور ناخن و امثال اين‌ها باشد كه منع از آشكار بودن اين‌ها ، منع از آشكار بودن خود زن است ؛ و در صورتى كه فرضا بدن زن عارى از اين پيرايه‌ها باشد ، باز ، به فحواى كلام ، حرمت بىپردگى زن به طريق اولى ثابت مىشود ؛ زيرا بدن زن هرچه هم بىپيرايه باشد ، بيش از همهء اين پيرايه‌ها مهيّج غريزهء حيوانى است . همچنان‌كه تظاهر زن آرايش كرده‌اى و لو هرچه آرايش كم و ناچيز باشد ، چون مهيّج شهوت است ، به نصّ آيهء شريفه ممنوع است . زن آرايش نكرده هم ، با همان محاسن طبيعى كه به‌طور قطع مهيّج شهوت مردان است ، تظاهرش ممنوع و حكم حكيم على الاطلاق