سفارتخانه‌هاى خارجى بيرون آورده و با تكبّر و تبختر و قر و غمزه تمام وارد صحنهء اجتماع ما مىشوند ، مقصودشان فرنگىمآبى و استلذاذ و استمتاع بانوان عفيف و و و و ايجاد هرگونه اغتشاش و سروصدا و صحنه‌سازى نبود ، چرا در درجهء اول به تعليم و تدريس و بهره‌بردارى نود درصد از جوانان و مردان بىسواد اين كشور نپرداخته و تربيت مردان عشاير و ايلات آذربايجان و كردستان و لرستان و خوزستان و فارس و بلوچستان و غيره را وجههء همّت خويش نساخته و جگرشان براى لخت و عور كردن جنس لطيف و ظريف لك زده است ؟ در اين موقع همسفر منوچهر كه از به دو امر ناظر اين مناظره بود ، رو به طرف منوچهر نموده با صدايى رسا گفت : آقاى منوچهر خان ! البته فرمايشات آقاى مشهدى رمضان تا اندازه‌اى صحيح است و لكن متأسفانه عيب اينجاست كه دنيا را به نظر پنجاه سال پيش مىنگرد و تصوّر مىكند كه ايران امروز هم همان دهكدهء محصور نيم قرن قبل ايشان است ، و حال آن‌كه كشور ما امروز با دنياى كنونى مرتبط و چادر زنان در انظار بيگانگان بسيار ركيك و اتفاقا در نظر مردم خود اين كشور هم كهنه‌پرستى و ارتجاع تلقّى مىشود . پير : آقاى محترم اوّلا تمسّك به دين و علاقهء به دستورات آسمانى مورد توجّه و احترام عموم عقلا و بزرگان جهان بوده و هست ؛ و ثانيا آن خارجيانى كه در محيط آدميت تربيت يافته‌اند ، حجاب را كه يكى از دستورات مسلّمهء اسلام است ، براى يك نفر زن مسلمان از اين نظر كه مسلمان است ، ضرورى و لازم مىدانند ؛ بنابراين اعتراض آن عدّه از بيگانگانى كه فاقد ادراك و شعورند ، حقّا بايد به دين اسلام و شارع آن باشد نه به عمل زنان مسلمان ؛ و آن بحثى است در حقانيّت اسلام كه البته مقام خاص و دلائل قطعى جداگانه‌اى دارد و شما نمىتوانيد بگوييد چون دين شما پيش خارجيان ركيك است ، بايد دست از دينتان برداريد ؛ به علاوه همين خارجيان كذايى كه عقل و دين شما را ربوده‌اند و حجاب را مثلا ركيك مىدانند ، پاىبند به هزاران خرافات و موهوماتى هستند كه انسان از شنيدنش غرق در تأسّف و حيرت مىشود . عجبا ! توى چادر رفتن و خود پوشيدن زنان ركيك است ؛ ولى در جلد خر و سگ و گربه رفتنشان در مجالس عيش و نوش ركيك نيست ! و اما آن‌كه فرموديد ، چادر در نظر مردم اين كشور كهنه‌پرستى و ارتجاع است ، بايد عرض كنم كه بلى بزرگ‌ترين حربهء متجدّدين و روشنفكران قلابى امروزى ما همين كلمات مبتذل مرتجع و كهنه‌پرست شده است كه تصوّر مىكنند كه با اين منفىبافىها و هوچىگرىها مىتوانند علاقمندان به ديانت را مغلوب يا در عقيده متزلزل نمايند ؛ و حال آن‌كه وقتى لزوم و اهميت مطلبى ثابت شد ، بگذار هركه و هرچه مىخواهد بگويد ؛ مگر دريا به دهان سگ نجس مىشود ؟ يا اگر شما گوهرى داشته ، هوچىها بگويند سنگ است ،