الشيخ رسول جعفريان

998

رسائل حجابيه (فارسى)

و دلخوشى شوهرش نزد خدا . بعد حضرت باقر فرمود : جدّهء ما فاطمهء زهرا سلام الله عليه كه از دنيا رفت ، امير المؤمنين بالاى قبرش ايستاد و مشغول شد به مناجات و گفت : بارالها ! فاطمه دور شده و جدا گشته از اولاد و كسانش ، خدايا برسان او را بخويشانش . بارالها ! فاطمه مظلوم گشته ، حكم فرما ميانهء او و ظالمين به او ؛ زيرا تو بهتر حكم‌كننده مىباشى . و ايضا در بحار پس از نقل اين حديث نقل فرموده از خصال صدوق حديث ديگرى نظير همين حديث در جزء وصاياى رسول خدا با امير المؤمنين عليهما السلام به اضافهء جمله‌اى كه تفسيرش اين است كه نبايد زن بدون اذن شوهر خود از خانه خارج شود ؛ پس هرگاه خارج شد بدون اذن شوهر ، خدا و جبرائيل و ميكائيل او را لعنتش كنند . بنابراين زنانى كه با اين وضعيّت از هر حيث آزادانه در بازارها و خيابان‌ها ديده مىشوند ، هرگاه بدون اجازهء شوهران بيرون آمدند ، خدا و ملائكه آنان را لعنت كنند ؛ و اگر با رضايت و اذن شوهران خارج شدند ، خدا و ملائكه ، شوهران آن‌ها را لعنت كنند . و باز مجلسى در بحار از جامع الاخبار به سندهاى معتبره نقل فرموده از امير المؤمنين از رسول خدا كه پيغمبر لعنت فرمود هشت طايفه از زنان را : اوّل و دوم : زنان بندانداز و زنانى كه حاضر مىشوند براى آن‌كه موهاى صورت آن‌ها كنده و بند بيندازند . سيم و چهارم : زنانى كه تيز و تند مىكردند سر دندان زنان را و ميانه دندان‌ها را از هم جدا مىنمودند كه قسمتى از زينت بوده در آن عصر ، و ديگر آن زنى كه حاضر مىكردند خود را براى اين عمل . پنجم و ششم : زنانى كه گيس‌هاى عاريه مىساختند و زنانى كه حاضر و مهيّا مىنمودند خود را براى وصل نمودن . هفتم و هشتم : زنانى كه خال مىكوبيدند به پشت دست‌ها و يا صورت زنان ، و ديگر آن زنانى كه خود را آماده براى خال مىنمودند . و اگر گفته شود : پس زنان هرگاه براى شوهران خود بخواهند بند بيندازند ، چه كنند ؟ جواب آن‌كه بند انداختن بالخصوص را پيغمبر حرام فرموده ؛ شايد جهتش ايلام بدن و اضرار به نفس و اذيّت تن است ؛ و ظاهرا به تراشيدن صورت و نحو تراشيدن به‌طورى كه باعث تألّم و ايذاء نشود ، براى زنان مانعى ندارد ؛ نظير خال كوبيدن و دندآن‌ها را با سوهان ساييدن كه حرام شده ؛ همانا شايد علّتش ايلام بدن و اذيّت نفس بوده كه خود فعل حرام و معصيت است . و باز در همان جلد بيست و سيم بحار است كه پيغمبر خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم فرمود :