[ آيهء يازدهم در وجوب حجاب ] يازدهم از آيات قرآنيه كه داله بر احتجاب و لزوم نقاب است ، قول خداى تعالى : « وَ لا تَقْرَبُوا الزِّنى إِنَّهُ كانَ فاحِشَةً وَ ساءَ سَبِيلًا » ؛ « 1 » تقريب استدلال به آيهء شريفه به دو وجه ممكن است : وجه اوّل : اين است كه نظر به اجنبيّه خود زناى به چشم است ، به دليل روايت معتبره‌اى كه از صادقين عليهما السلام مروى است كه فرمودند : كسى نيست مگر آن‌كه مىرسد او را بهره‌اى از زنا ؛ پس زناى لب‌ها بوسيدن و زناى دو دست لمس نمودن است . در آخر كار يا تصديق مىكند عورت زناى اين اعضا را و يا تكذيب مىنمايد . « 2 » و در بحار مجلسى نقل مىكند از حضرت سجاد عليه السلام از رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و سلم كه فرمود : براى هر عضوى از پسر آدم حظّ و بهره‌اى است از زنا ؛ پس چشم ، زناى او نظر و دست و زبان زناى او لمس و كلام و دو گوش زناى او شنيدن صداى اجنبيّه است و دست‌ها زناى او بطش است و دو پا و قدمين زناى او راه رفتن به طرف اجنبيّه است . و بالاخره يا عورت تصديق مىكند اين امور را و يا تكذيب مىنمايد . « 3 » و بالجمله براى زنا ، از اخبار فهميده مىشود اقسامى چند كه يك قسم او نظر نمودن به اجنبيّه است كه در آيهء شريفه ، خداوند نهى فرموده كه نزديك نشويد زنا را ؛ يعنى خود را در معرض نظر به زنان اجنبيّه قرار ندهيد ؛ وقتى قرب به نظر نمودن حرام شد به مقتضاى نهى ، چگونه خواهد بود حال خود نظر ؛ و وقتى كه نظر به زن اجنبيّه حرام شد ، پس سفور و بىحجابى زنان هم چون خود را در معرض نظر كردن اجانب قرار داده ، محرّم است قطعا براى عنوان معاونت بر فعل حرام و معصيت ؛ پس نتيجه اين‌كه به اين بيان از آيه استفاده مىشود هم حرمت نظر و هم وجوب حجاب . و اما وجه دوم استدلال آن‌كه و لو زناى در آيه را اختصاص بدهيم به زنا حقيقى و لكن مسلّم است كه نظر نمودن و لمس و همچنين مكشّفه بودن زنان و بىحجابى آنان و مانند اين امور ، تماما از مقدّمات بلكه مقتضيات و علل زنا است . بنابراين هرچه را كه شخص مسلمان از او خائف شود از وقوع در معصيت كبيره‌اى مثل زنا ، ارتكاب او جايز نيست عقلا ؛ و علاوه به نصّ صريح قرآن نهى شده ؛ زيرا خدا فرموده نزديك نرويد زنا را ، چو آن‌كه زنا فاحشه و راه بدى است ؛ و از اين جهت نهى شده از حديث نفس به زنا ؛ يعنى در دل خيال زنا نمودن . در كافى نقل شده از حضرت صادق عليه السلام در حديثى كه فرمود عيسى بن

--> ( 1 ) . اسراء ، 32 ( 2 ) . ما من احد الّا و هو يصيب حظّا من الزنا ، فزنا العينين النظر : وسائل الشيعة ، ج 20 ، ص 191 ، 326 . ( 3 ) . وسائل ، ج 20 ، ص 326 ، 191 ؛ مشكاة الانوار ، ص 158