ولى به حمد اللّه كه حق در نزد اهلش واضح و آشكار است ، و شخص باطل هم اگر فكرى و فى الجمله شعورى در او باشد ، خود از اعمال و احوالش منفعل و مىداند چگونه پايمال كنندهء وجدان سليم و عقل مستقيم است . چون دانشمندان گفته‌اند باطل را در نابودى او همان بطلانش كافى خواهد بود . آيه چهارم از آيات دالّه بر وجوب احتجاب زنان از قرآن سورهء احزاب آيهء 95 است كه مىفرمايد : « يا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِأَزْواجِكَ وَ بَناتِكَ وَ نِساءِ الْمُؤْمِنِينَ يُدْنِينَ عَلَيْهِنَّ مِنْ جَلَابِيبِهِنَّ ذلِكَ أَدْنى أَنْ يُعْرَفْنَ فَلا يُؤْذَيْنَ وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً » . اوّل : آن‌كه زنان در اوّل ظهور اسلام به عادات بربريت و زمان جاهليت و وحشيّت با يك پيراهن و عبايى كه بر سر مىكشيدند و بعبارة آخرى با چادر ولى بدون روبند و نقاب و خالى از روپوش و احتجاب بيرون مىآمدند ؛ مانند كنيزان و فاحشه‌هاى آن زمان كه بىحجاب در كوچه و بازار و خيابان مىشتافتند و مردم فاسد هرزه‌گرد بىعار و جوان‌هاى آزادىطلب بىكار و به اصطلاح امروزه « لاسى و خانم‌باز » بودند و بر سر راه مىنشستند و متعرّض آن‌ها مىگشتند و با آن‌ها مزاح و شوخى كرده و هرزه مىگفتند . چون از آن‌ها مؤاخذه مىشد ، عذرخواهى آن‌ها اين بود كه چون ايشان مكشّفه و روباز بودند ، گمان كرديم كنيزان و يا فواحش‌اند . از اين جهت آيهء حجاب نازل شد كه زن‌ها مطلقا مثل كنيزان و فواحش با روى گشاده بيرون نخرامند تا مطمع اين قبيل مردان گشته و اذيّت شوند . از آن روز مقنّن اسلام فرمان حجاب را تأكيد فرمود . مقدمه دويم : آن است كه شش كلمهء لغوى است و بايد معانى آن‌ها قبلا واضح شود . اول « درع » كه معناى او پيراهن است . دويم « مقنعه » به كسر ميم ؛ معناى او سرانداز ؛ و سيم « خمار » كه سرپوش است ؛ چهارم « ملحفه » كه چادر است ؛ و پنجم « جلباب و روپوش » يعنى چادر روى خمار كه سرپوش است كه زن‌ها به او سر و بدن بلكه تا قدم را مىپوشانند : « الجلباب خمار المرأة الذّى يغطّى رأسها و وجهها اذا خرجت لحاجة » . و جلبابيب در آيهء شريفه جمع جلباب است ؛ و جلباب همان خمار و سرپوش است كه سر و صورت و جميع بدن زن را مىپوشاند ، موقع بيرون رفتن از خانه . [ ششم ] « دنى » : ادنى الستر ادناه اى أسدل الستر و ارخاه ؛ يعنى پرده انداختن و به نزديك رو آوردن . « 1 » پس معناى آيهء شريفه آن‌كه اى نبىّ محترم ! بفرما به زنان و دختران خود و به زنهاى مؤمنين كه نزديك بياورند و بپوشانند بر سر و صورتشان روپوش‌هاى خود را و ستر نمايند

--> ( 1 ) . ( معيار اللغة ) ( مجمع ) ( قاموس ) ( المنجد ) ( منتهى الارب ) ( صراح ) ( تاج العروس ) . ( يادداشت مؤلف )