در قرنتس « 1 » مىخواستند با مردها برابرى كنند و مكشوف و آزاد باشند ؛ از اين جهت از قانون ادب مسلّم در نزد يونانيان و شرقيان خارج شده ، بىچادر و روبند به كليسا مىآمدند و نماز و موعظه مىكردند در ميان جماعت ؛ و اين هر دو خلاف است . و پولس از هر دوى اين‌ها نهى مىكند در اين باب و باب 14 و به اين قانون ، مىنمايد كه رئيس و بزرگ هر مؤمن مسيح است ؛ بايد سر مضبوط باشد براى مسيح و هم رئيس بزرگ هر زن شوهر اوست ؛ بايد زن محفوظ باشد براى شوهر خود و سر و صورت خود را مكشوف ننمايد مگر براى شوهر خود . و در ذيل شرح آيهء 4 چنين مىنويسد : معنى نبوّت در اين آيه ، موعظه و سخن حق گفتن است و سر برهنه‌كردن مرد در وقت خدمت به خدا خوب است در نزد يونانىها و در سجده در نزد يهودىها ؛ و اما مطلوب براى زن در نزد يونانىها و اقليم آسيا و غيره ، آن است كه زن بايد مستوره باشد ، هم در نماز و سجده و هم در جاهاى ديگر ؛ و مأذون نيست كه سر و صورت خود را مكشوف نمايد مگر در خانهء خود كه نامحرم در آن نباشد ؛ و اگر خلاف كند ، از قانون خارج شده . و در ذيل آيهء 5 گويد كه ، سر زن‌هاى هرزه را مىتراشيدند و تراشيدن سر علامت پستى و عزادارى بود در نزد يونانىها و هم در نزد جهود و در ساير ممالك شرقيه ؛ لهذا گشادن سر را براى زن مانند تراشيدن آن قرار داد . و در ذيل آيهء 6 گويد كه علامت احترام زن آن است كه هميشه با چادر و روبند باشد تا محترم شمرده شود و الّا در حكم زانيات خواهد بود . و در ذيل آيهء 10 از اين جهت زن مىبايد پوشش بر سر داشته باشد به سبب فرشتگان ؛ لفظ فرشتگان را شش معنى مىدهد . معنى چهار اين‌كه مراد از فرشتگان ، شياطين مىباشد و حاضر مىشوند براى اين‌كه هرگاه زن سر خود را برهنه كند ، افكار نالايق به دل جماعت مىاندازند و ايشان را به اعمال قبيحه دعوت مىنمايند و سدّ اين وسوسه را نمىكند مگر حجاب زنان ؛ پس حجاب براى زن واجب و لازم است كه هرجا مىرود با چادر و روبند باشد . و در ذيل آيهء 3 گويد : هيچ‌كس زن را تا اين اندازه آزادى نداده كه بىچادر و روبند به جايى برود و سر خود را برهنه كند در كليسا و غيره . شاهد دوم : در آيهء 34 و 35 از باب 14 از رسالهء مذكوره چنين ترقيم يافته : و زنان شما در كليسا خاموش باشند كه ايشان را حرف‌زدن جايز نيست ، بلكه اطاعت نمودن ؛ چنان‌كه تو را نيز مىگويند ؛ اما اگر مىخواهند چيزى بياموزند ، در خانهء شوهران خود بپرسند ؛ چون زنان را در كليسا حرف‌زدن قبيح است . از جملهء اول معلوم مىشود ، چنان‌كه براى زن ترك نقاب جايز نيست ، حرف‌زدن با

--> ( 1 ) . محلى كه پولس به اهالى آن اين متن را نوشته است . دربارهء آن بنگريد : قاموس كتاب مقدس ، ذيل مورد .