امام باقر عليه السلام فرمودند : كه امير المؤمنين شهيد شد و هشتصد هزار درهم قرض داشت سپس امام حسن عليه السلام مزرعه‌اى را فروخت به پانصد هزار ( درهم ) و بدهى امير المؤمنين عليه السلام را پرداخت و باز مزرعهء ديگرى را فروخت به سيصد هزار درهم و ( باقى ) بدهىها را داد و اين بدهىها از اين جهت بود كه امير المؤمنين عليه السلام همهء خمس را به مصرف مىرسانيد و براى خود چيزى نگه نمىداشت و حوادثى پيشامد مىكرد ( كه قهراً احتياج به قرض كردن مىشد ) . « عن ابى جعفر عليه السلام : انّ الحسين عليه السلام قتل و عليه دين و انّ على بن الحسين عليهما السلام باع ضيعة له بثلاثمائة الف ليقضى دين الحسين عليه السلام و عدات كانت عليه » : « 1 » امام باقر عليه السلام مىفرمايند : كه امام حسين عليه السلام شهيد شد در حالى كه بدهى داشت و امام على بن الحسين عليهما السلام مزرعه‌اى را به سيصد هزار ( درهم ) فروخت تا بدهى امام حسين عليه السلام و وعده‌هايى را كه آن حضرت ( به مردم ) داده بود ادا نمايد . « ان الحسين عليه السلام اشترى النواحى التى فيها قبره من اهل نينوى و الغاضرية بستين الف درهم و تصدق بها عليهم و شرط ان يرشدوا الى قبره » : « 2 » امام حسين عليه السلام ناحيه‌اى را كه قبر آن حضرت آنجا هست از اهل « نينوا » و « غاضريه » به شصت هزار درهم خريد و دوباره به آنان بخشيد و شرط كرد كه زوار را به قبر مباركش راهنمائى كنند . « و روى انّ الحسن و الحسين ابنى عليّ اشتروا من ارض السّواد » : « 3 » حسن و حسين پسران على عليهم السلام از زمين‌هاى عراق خريدند . 35 - « امام حسين عليه السلام چهار فرسخ در چهار فرسخ از زمين خراج را خريد » . « 4 » اينجا دو احتمال مىرود : اول : اينكه حضرت امام حسن و امام حسين عليهما السلام اولويّت زمين خراج را خريده‌اند . احتمال دوم اينكه اين زمين‌ها موات حين الفتح بوده كه جزء انفال است و بعد مسلمانى آن را احيا كرده و مالك شده باشد و امام عليه السلام از آنها زمين را خريده است . « عين تحنس كانت بالمدينة للحسين بن على رضى الله تعالى عنهما استنبطها غلام له

--> ( 1 ) - بحار ج 103 ، ص 145 - از كشف المحجة از كتاب عبد الله بن بكير و مستدرك الوسائل ج 2 ، ص 489 از ابن شهر آشوب . ( 2 ) - مستدرك الوسائل ج 2 ، ص 514 و 217 از شيخ بهائى رحمهم الله از خط سيد بن طاووس از ج 2 كتاب زيارات محمد بن داود قمى . ( 3 ) - احكام القرآن ج 5 ، ص 323 . ( 4 ) - تاريخ بغداد للخطيب ج 1 ، ص 27 ، زمين خراج ، زمين مفتوح عنوة را گويند .