علي الأحمدي الميانجي
138
مالكيت خصوصى در اسلام (فارسى)
عزّ و جلّ قد ذكر المؤثرين على انفسهم ؟ قلت : بلى جعلت فداك فقال : اما اذا انت قاسمته فلم تؤثره بعد انما انت و هو سواء انما تؤثره اذا انت اعطيت من النصف الآخر » . « 1 » ترجمه : ابان مىگويد : من با امام صادق عليه السلام طواف مىكردم ، مردى از شيعيان متوجه من شد و از من خواست با او دنبال حاجتى برويم پس به من اشاره كرد و من خوشايند ندانستم كه حضرت صادق عليه السلام را بگذارم و با او بروم دوباره اشاره كرد پس حضرت صادق عليه السلام او را ديد و فرمود : ابان او شما را مىخواهد ؟ گفتم : آرى ، فرمود : او كيست ؟ گفتم او يكى از اصحاب ما مىباشد فرمود : او بر عقيدهء شما مىباشد ؟ گفتم : آرى ، فرمود : برو ، گفتم طواف را قطع كنم ؟ فرمودند : آرى . . . به حضرت عرض كردم : به من خبر بده از حق مؤمن بر مؤمن ، فرمود : اى ابان اين سؤال را ترك كن . . . اى ابان مال خودت را با مؤمن نصف مىكنى ؟ سپس به من نگاه كرد و ديد آنچه بر من وارد شد ، پس فرمود : ابان آيا نمىدانى خدا ايثاركنندگان را ياد كرده است ؟ گفتم آرى ، فرمود : اگر مال خود را با مؤمن نصف كنى ايثار نكردهاى بلكه برابر هستيد ، در صورتى ايثار مىكنى كه از نصف خود هم به او بدهى . اين روايت معناى اولى را تأييد مىنمايد . « عدة من اصحابنا عن أحمد بن محمد بن خالد عن عثمان بن عيسى عن سماعة قال : سألت ابا عبد الله عليه السلام عن الرجل ليس عنده إلّا قوت يومه أ يعطف من عنده قوت يومه على من ليس عنده شىء و يعطف من عنده قوت شهر على من دونه و السنة على نحو ذلك ؟ ام ذلك كله الكفاف الذي لا يلام عليه فقال هو أمران افضلكم فيه احرصكم على الرغبة و الأثرة على نفسه فان الله عزّ و جلّ يقول : وَ يُؤْثِرُونَ عَلى أَنْفُسِهِمْ وَ لَوْ كانَ بِهِمْ خَصاصَةٌ و الأمر الآخر لا يلام على الكفاف و اليد العليا خير من اليد السفلى و ابدأ به من تعول » . « 2 » ترجمه : از حضرت صادق عليه السلام پرسيدم از كسى كه نزد او بيش از معاش روزش نيست آيا انفاق كند به كسى كه نزد او معاش روز هم نيست و همچنين كسى كه خرج يك ماه را دارد انفاق كند به كسى كه كمتر دارد و همينطور سال . . . يا اينكه اينها مقدار كفاف است و انفاق كردن ندارد و اگر انفاق نكند توبيخ ندارد ؟ فرمود : دو امر است : ( يكى صحبت از فضيلت است ) بهترين شما كسى است كه بيشتر ايثار كند زيرا خدا فرموده : « وَ يُؤْثِرُونَ عَلى أَنْفُسِهِمْ وَ لَوْ كانَ بِهِمْ خَصاصَةٌ » ، و ( يكى صحبت از ملامت است ) و كسى كه به اندازهء كفاف دارد و انفاق نمىكند ، ملامت ندارد ( اجمالًا ) دست دهنده از گيرنده بهتر است و عيال بر ديگران مقدم است .
--> ( 1 ) - جامع الاحاديث ج 8 ، ص 371 و 372 - از اصول كافى ج 2 ، ص 171 . ( 2 ) - جامع الاحاديث ج 8 ، ص 372 - از كافى ج 2 ، ص 166 .