علي الأحمدي الميانجي
129
مالكيت خصوصى در اسلام (فارسى)
« ما احسن عبد الصدقة الا احسن الله له الخلافة على تركته » . ترجمه : بندهء خدا صدقه را به خوبى انجام نداده است مگر اينكه خدا عوض آن را به وجه بهتر جايگزين خواهد كرد . « استنزلوا الرزق بالصدقة » . ترجمه : با صدقه دادن طلب روزى نمائيد . « اذا املقتم فتاجروا الله بالصدقة » . ترجمه : وقتى تنگدست شديد با صدقه دادن خود ، با خدا معامله كنيد . « ان الصدقة تقضى الدين و تخلف بالبركة » . ترجمه : به درستى كه با صدقه دادن ، قرض انسان ادا مىشود و با بركت ( خدا ) جاى آن پر مىشود . « البر و الصدقة ينفيان الفقر و يزيدان فى العمر » . ترجمه : احسان كردن و صدقه دادن ، فقر را از بين مىبرد و عمر را زياد مىكند . « ان الصدقة ترد القضاء المبرم » . ترجمه : به درستى كه صدقه دادن قضاى ( الهى ) را كه تأكيد شده است بر مىگرداند . « صدقة النهار تثمر المال و تزيد فى العمر » . ترجمه : صدقهء در روز مال را پرثمر و عمر را زياد مىكند . « ارض القيامة نار ما خلا ظل المؤمن فان صدقته تظله » . ترجمه : زمين قيامت آتش است مگر سايهء مؤمن زيرا صدقهاى كه در دنيا داده است بر او سايه مىاندازد . « الصدقة جنة من النار » . ترجمه : صدقة سپرى است از آتش . « ان الصدقة لا تقع فى يد العبد حتى تقع فى يد الرب » . ترجمه : به درستى كه صدقه در دست بنده خدا واقع نمىشود مگر اينكه ( قبلًا ) در دست خدا واقع مىشود . « الصدقة شىء عجيب » . ترجمه : صدقه چيز شگفتآورى است . « خير المال و ذخائره الصدقة » . ترجمه : بهترين مال و گنجهاى مال صدقه است - يعنى صدقه نسبت به صاحب آن از اموال