وى همپاى مدارج علمى ، به مدارج معنوى و كمالات روحى نيز پرداخت و آن را ملاك معرفت دانست . اساتيد وى پدرش مجلسى اول و آقا حسين خوانسارى بودند و مشايخ نقل وى : مولانا محمد صالح مازندرانى ، فيض كاشانى ، سيد علىخان مدنى و شيخ حر عاملى . شاگردانى هم كه در نزد وى درس گرفتند و آموختند ، از جمله : سيد نعمت الله جزائرى ، كمره‌اى اصفهانى ، ماخورى بحرانى ، محمد باقر بيابانكى و . . . بودند . مجلسى لقب « علامه » را از بزرگانى چون وحيد بهبهانى ، علامه بحرالعلوم و شيخ اعظم ، انصارى دريافت كرد و از سوى شاه سليمان صفوى به « شيخ‌الاسلام » اصفهان منصوب شد كه بالاترين منصب دينى و اجرايى در آن روزگار بود و وى شخصاً و مستقيماً اهتمام به ادارهء امور شرعى مسلمانان مىكرد . 66 اثر از وى به يادگار مانده است كه 13 اثر به عربى و 53 اثر آن به فارسى است . اين عالم جليل القدر در مسجد عتيق اصفهان پس از 74 سال عمر پربار ، به خاك سپرده شد . تأليفات وى : 1 - بحارالانوار الجامعه لدرر اخبار الائمه الاطهار عليهم السلام 2 - مرآت العقول 3 - حق اليقين 4 - زاد المعاد 5 - عين الحياه و . . . قرن چهاردهم 61 - محدث نورى ( 1254 - 1320 ق ) ميرزا حسين بن محمد تقى نورى طبرسى . محدث ، رجالى بزرگ و فقيه شيعى . وى در روستاى يالو از روستاهاى اطراف شهرستان نور ، زاده شد . هشت سال بيشتر نداشت كه سايهء پدر بزرگوارش كه از علماى آن سامان بود ، از سرش برچيده شد . در همان كودكى به آموختن فقه نزد استاد جليل‌القدر محمدعلى محلاتى مىرفت . در دورهء