سفرهاى دور و نزديكى داشته كه بيشتر به نيت زيارت عتبات عاليات بوده . چندى در بغداد ، چندى در نجف اشرف و سامرا گذراند . وى از اندك راويانى است كه تنها از موثقين و افراد معتبر روايت نقل كرده و به همين دليل هم كتاب رجال وى سرآمد كتب ديگر است . استادانى كه در محضر آنها شاگردى كرد ، عبارتند از : پدرش ( كه از او ياد شد ) ، شيخ مفيد ، احمد بن عبد الواحد بزاز معروف به ابن حاشر و . . . شاگردان وى نيز شيخ الطائفه طوسى ، شيخ ابوالحسن صهرشتى و سيد عماد الدين بن معيد حسنى مروزى بودند . نجاشى در 78 سالگى در مطيرآباد از نواحى سامرا چشم از جهان فروبست . تأليفات وى : 1 - رجال ( فهرست اسماء مصنفى الشيعه ) ؛ 2 - انساب بنى نصر بن قعين ؛ 3 - كتاب الجمعه و ماورد فيه من الاعمال و . . . 28 - شيخ طوسى ( 385 - 460 ق ) ابوجعفر محمد بن حسن طوسى ، معروف به « شيخ الطايفه » . فقيه ، اصولى ، محدث ، مفسر ، متكلم و عالم الرجال بسيار درخشان و بزرگ جهان اسلام به ويژه تشيع . وى در خراسان زاده شد . خاندان شيخ تا چند نسل همه از علما و فقها بوده‌اند . در 23 سالگى به بغداد كوچ كرد و تا پايان عمر در عراق ماند و پس از استادش سيد مرتضى علم الهدى ، رياست علمى و فتوايى شيعه به او منتقل شد . شيخ بزرگوار مدت پنج سال نزد استاد نحرير شيخ مفيد شاگردى كرد و چند سالى هم در نزد سيد مرتضى درس آموخت . به علت آشوب و هرج و مرج آن روزگار بغداد ، وى از آنجا كوچ و به نجف اشرف رهسپار شد و در آنجا جاى گرفت و خود حسن اتفاقى شد تا در آنجا حوزهء علميهء نجف را بنيان گذارد . پس از درگذشت سيد مرتضى علم‌الهدى ، رهبرى و پرچمدارى شيعه به وى رسيد و آن‌چنان آوازهء علم ، ورع و زهد و تقواى وى در دور و نزديك پيچيده شده بود كه القائم