3 - عيون الاخبار 4 - الشعر و الشعراء 5 - جامع الفقه و . . . قرن چهارم 6 - برقى ( ؟ - 274 يا 280 ق ) ابو جعفر احمد بن محمد بن خالد بن عبدالرحمان بن محمد بن على . عالم و محدث شيعه ، اصالتاً كوفى بود و نياكانش در آن ديار زندگى مىكردند و چون يوسف بن على - والى عراق - محمد بن على جد اعلاى برقى را كه از هواداران زيد بن على بن الحسين عليه السلام بود ، دستگير و به شهادت رساند ، به ناچار عبدالرحمن و پسرش خالد به ايران گريختند و در برقه رود قم ( ظاهرا رودخانه بيرقون ) جايگير شدند . از زادروز وى اطلاعى در دست نيست اما احتمالا در قم زاده شده است . وى عصر چند تن از ائمهء اطهار عليهم السلام را درك كرده و از ايشان حديث آورده است . شيخ طوسى وى را در شمار ياران امام جواد وهادى عليه السلام قرار داده ؛ بنابراين مىتوان گفت نخستين استادان وى ، ايشان بودند . چون از احاديث مرسل و ضعيف روايت مىكرد ، چندى مورد طعن فقها قرار گرفت كه يكى از آنها شيخ ، رييس و فقيه قم احمد بن عيسى بود كه وى را از قم راند و پس از مدتى پشيمان شد و پوزش خواست و وى را بازگرداند . شاگردانى كه در محضرش بودند ، محمد بن حسن صفار ، على بن حسين سعدآبادى ، محمد بن جعفر بن بطه ، على بن ابراهيم قمى ، سعد بن عبدالله اشعرى و . . . وى تأليفات بسيارى داشته كه بيشتر آنها را نيز به المحاسن نامگذارى مىكرده و در حقيقت مجموعه‌اى از علوم قرآنى ، حديث و فقه بوده و گزاف نيست كه آن را دايرة المعارف بدانيم كه تنها يك سوم آن باقى مانده است . برقى در قم درگذشت و همانجا به خاك سپرده شد . تأليفات وى : 1 - المحاسن 2 - الرجال