1171 - ( 9 ) ابوبصير از امام باقر عليه السلام يا امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمودند : « هركس در كارى كه اطاعت خدا در آن است ، با او عهد و پيمان كند و آن‌گاه پيمان خود را بشكند ، آزاد كردن يك برده يا دو ماه پىدرپى روزه يا طعام دادن به شصت بينوا بر عهدهء اوست . » 1172 - ( 10 ) در كتاب نوادر احمد بن محمد از امام جواد عليه السلام روايت مىشود كه دربارهء كسى كه نزد حجرالاسود با خدا پيمان بست كه هرگز كار حرامى انجام ندهد ولى پس از بازگشت كار حرام انجام داد فرمود : « عتق كند يا روزه بگيرد يا شصت بينوا را طعام دهد . با اين حال كارى را كه ترك كرده است بزرگ‌تر از اين است و از خداوند درخواست آمرزش و توبه مىكند . » ارجاعات گذشت : در روايات باب چهلم از ابواب جهاد با نفس مناسب با آن هست . در روايت پانزدهم از باب شصت و نهم از ابواب جهاد با نفس فرموده امام عليه السلام كه : « چهار چيز در هر كه باشد ايمانش كامل است و به ايمانش كمك و نيرو مىرسد . . . و آنها عمل كردن به آنچه براى خدا بر عهدهء خويش قرار مىدهد و . . . است . » در روايت بيست و چهارم از باب هفتم از ابواب وديعه فرموده امام عليه السلام كه : « سه چيز را احدى در مورد آن عذر و بهانه‌اى ندارد . . . وفاى به عهد براى نيكوكار و تبهكار . » در روايت بيست و يكم از باب هفدهم از ابواب مهريه فرموده خداوند تعالى كه : « اى بنده من ، من كنيزم را براساس پيمان خود به ازدواج تو درآوردم ولى تو به پيمان من وفا نكردى و به كنيز من ستم كردى . » و در روايت چهارم از باب دهم از ابواب كفارات اين گفته كه : « از امام صادق عليه السلام دربارهء كسى كه به خدا سوگند مىخورد و سپس به آن عمل نمىكند ، سؤال كردم . امام عليه السلام فرمود : كفّاره وى طعام دادن به ده بينواست . » « 1 »

--> ( 1 ) . باب 10 از ابواب كفارات روايت 4 .