همچنين كنيز آنان فضه اين مطلب را تكرار كرد . آن‌گاه خداوند لباس سلامتى بر اندام آنان پوشاند . پس همگى روزه گرفتند در حالى كه غذايى نداشتند . . . » اين روايت از ابن عباس و مجاهد و ابوصالح با اختلاف در الفاظ روايت شده است . در باب نهم از ابواب ساير روزه‌هاى واجب اين ماجرا از تفسير فرات و كشّاف روايت شده است . ارجاعات گذشت : و در روايات باب پنجم از ابواب كارهاى معروف مطالبى وجود دارد كه بر كراهت واجب كردن حقوق بر خود دلالت مىكند . باب 21 حكم نذر انجام واجب و ترك حرام 1160 - ( 1 ) عبدالملك بن عمرو گويد : « به امام صادق عليه السلام گفتم : هركس براى خدا تعهد كند كه كار حرامى را انجام ندهد و آن‌گاه آن را انجام دهد . نمىدانم جز اين‌كه امام عليه السلام فرمود : بايد برده‌اى آزاد كند يا دو ماه پىدرپى روزه بگيرد يا شصت بينوا را طعام دهد . » ارجاعات گذشت : در روايات باب بيست و ششم از ابواب سوگند مطالبى هست كه مىتوان بر اين بحث استدلال كرد و در روايت يكم از باب نهم مناسب با اين بحث هست مىآيد : و در باب بيستم از ابواب كفارات مطالبى خواهد آمد كه بر اين بحث دلالت مىكند .