باب 18 حكم خريدن انسان خودش را از خدا 1154 - ( 1 ) اسحاق بن عمار گويد : « به امام صادق عليه السلام گفتم : شخصى بيمار شد و خودش را از خدا به صد هزار درهم خريد به شرط آن‌كه بيمارىاش بهبود يابد . آن‌گاه شفا يافت . امام عليه السلام فرمود : اى اسحاق ! آن پول را به چه كسى دادى ؟ اسحاق گفت : فدايت شوم ! به امام . امام عليه السلام فرمود : آرى ، آن متعلق به خداست و آنچه مال خداست ، براى امام است . » ارجاعات گذشت : در روايات باب ششم از ابواب مستحقان خمس مناسب با اين بحث هست . باب 19 حكم تحقق شرطِ نذر پيش از نذر 1155 - ( 1 ) جميل بن صالح گويد : « من در مدينه كنيزى داشتم كه از عادت ماهانه افتاد . من نيز براى وى نذرى كردم به شرط آن‌كه حيض شود . آن‌گاه فهميدم كه وى پيش از نذر من حيض شده بود . از اين رو - وقتى در مدينه بودم - به امام صادق عليه السلام ماجرا را نوشتم . امام عليه السلام پاسخ داد : اگر پيش از نذر حيض شده است ، چيزى بر عهده‌ات نيست و اگر پس از نذر حيض شد ، بر عهدهء توست . » 1156 - ( 2 ) محمد بن مسلم گويد : « از امام باقر عليه السلام يا امام صادق عليه السلام سؤال كردم : شخصى با كنيزش آميزش مىكند و او پس از آن حيض نمىشود . آن مرد مىترسد كه كنيز حامله شده باشد از اين رو براى خدا آزادى برده‌اى و روزه و صدقه را بر خود لازم مىكند به شرط آن‌كه حيض شود . در حالى كه كنيز يكى دو روز پيش از سوگند وى حيض شده بود و او نمىدانست . امام عليه السلام فرمود : چيزى بر عهده‌اش نيست . »