السيد البروجردي (مترجم: اسماعيل تبار / حسينى / مهورى)

881

جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى)

همان كفّاره سوگند است و هركس يك قربانى براى كعبه نذر كند ، بر اوست كه ماده شترى را اشعار و تقليد كند و آن را در عرفه نگهدارد و هركس شترى نذر كند ، هر كجا كه بخواهد ، قربانى مىكند . » 1135 - ( 3 ) سكونى از امام صادق عليه السلام از پدرش عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « از اميرمؤمنان عليه السلام سؤال شد : شخصى مىگويد : يك قربانى بر عهدهء من . امام عليه السلام فرمود : يك گاو از طرف وى كفايت مىكند مگر آن‌كه مقصود وى از قربانى شتر باشد . » ارجاعات گذشت : در باب سى و يكم از ابواب قربانى مناسب با اين بحث هست . باب 9 حكم نذر حج پيش از ازدواج و نذر عتق برده‌اى از فرزندان اسماعيل و نذر روزه روز معين يا نذر روزه در صورت ناتوانى 1136 - ( 1 ) اسحاق بن عمار گويد : « به امام موسى بن جعفر عليه السلام گفتم : شخصى كه حج واجب بر عهده دارد ، تصميم به انجام آن مىگيرد ولى به وى گفته مىشود : ازدواج كن و سپس حج گزار . او مىگويد : اگر پيش از حج ازدواج كردم ، غلامم آزاد است . آن‌گاه پيش از حج ازدواج مىكند . امام عليه السلام فرمود : غلامش را آزاد كرد ؟ گفتم : از آزادى او رضاى خدا را در نظر نگرفت . امام عليه السلام فرمود : وى در راه اطاعت خدا نذر كرده است و حج از ازدواج شايسته‌تر و واجب‌تر است . گفتم : اگر حج مستحبى باشد نه حجةالاسلام . امام عليه السلام فرمود : هرچند مستحب است ولى اطاعت خداى عز و جل است ، برده‌اش را آزاد كند . » 1137 - ( 2 ) علاء گويد : « از امام باقر عليه السلام دربارهء شخصى سؤال شد كه آزاد كردن برده‌اى از فرزندان اسماعيل را بر عهده گرفته است . امام عليه السلام با دست به خانواده و فرزندانش اشاره كرد و فرمود : به جز اين‌ها به چه كسى اميد مىرود كه از فرزندان اسماعيل باشد .