السيد البروجردي (مترجم: اسماعيل تبار / حسينى / مهورى)
87
جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى)
امام عليه السلام فرمود : مستأجر ضامن اجرت اجير است تا آن را پرداخت كند مگر آنكه اجير از او درخواست كرده باشد و به آن مرد راضى شده باشد كه در اين صورت حق وى در جايى است كه آن را قرار داد و به آن راضى شد . » ارجاعات گذشت : در روايات باب چهارم ، باب ششم و باب نهم مطالبى بر اين بحث دلالت مىكند . باب 8 تعهد مستأجر به موجود در اجاره حيوان 59 - ( 1 ) ابوحمزه گويد : « از امام باقر عليه السلام سؤال كردم : شخصى حيوانى را كرايه مىكند و مىگويد : آن را تا فلان محل كرايه مىكنم و اگر از آنجا گذشتم ، فلان مبلغ زيادتر به تو مىدهم و آن را معين مىكند . امام عليه السلام فرمود : هيچيك از اينها اشكال ندارد . » باب 9 لزوم عقد اجاره 60 - ( 1 ) سهل گويد : « از امام موسى بن جعفر عليه السلام سؤال كردم : شخصى از ديگرى يك خانه يا يك كشتى ، يك ساله يا بيشتر يا كمتر اجاره مىكند . امام عليه السلام فرمود : اجاره تا پايان مدت لازم و گرفتن كرايه در اختيار صاحب آن است اگر بخواهد ، مىگيرد و اگر بخواهد ، وامى گذارد . » اين حديث از ابوبصير از امام صادق عليه السلام و على بن يقطين از امام موسى بن جعفر عليهما السلام نيز روايت شده است .