امام عليه السلام فرمود : سه روز روزه بدارد و به ده بينوا صدقه دهد . » مرحوم شيخ طوسى قدس سره در كتاب الاستبصار اين روايت را حمل بر استحباب كرده است و جايز دانسته كه آن حمل شود بر اين‌كه آن سپاسگزارى از خداست براى مخالفت با معصيت نه براى مخالفت با نذر . » 1124 - ( 10 ) حسن بن على گويد : « به امام موسى بن جعفر عليه السلام گفتم : من كنيزى دارم كه نزد من جايگاه [ و موقعيتى ] ندارد و او بهايش را با خود دارد . مگر آن‌كه من دربارهء وى سوگندى خوردم و گفتم : براى خدا بر عهدهء من است كه هرگز آن را نفروشم و اكنون به بهاى آن - همراه با كاستن از هزينه زندگى نياز دارم . امام عليه السلام فرمود : براى خدا به تعهدت وفا كن . » حسين بن بشير گويد : « از امام سؤال كردم : شخصى كه كنيزى دارد سوگند و قسم شديد مىخورد كه براى خدا بر عهدهء اوست كه هرگز كنيزش را نفروشد ولى اكنون نيازمند كاهش هزينه زندگى و بهاى آن كنيز است . امام عليه السلام فرمود : براى خدا به تعهدت با وى عمل كن . » 1125 - ( 11 ) در كتاب دعائم الاسلام از امام صادق عليه السلام از پدرش عليه السلام از نياكانش عليهم السلام روايت مىشود كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله از نذر براى غير خدا نهى كرد و از نذر در معصيت يا بريدن پيوند خويشاوندى نهى كرد . امام صادق عليه السلام فرمود : « هركس در يكى از اين موارد نذر كند ، نذرى بر عهدهء او نيست زيرا نذرش در نافرمانى خداست و چيزى بر عهدهء او نيست و آن همانند كسى است كه براى خدا بر عهدهء خود نذرى واجب مىكند كه اگر بر انجام معصيتى قدرت يافت آن را انجام دهد ، پس اگر قدرت بر آن يافت آن را انجام ندهد و نذرى بر عهدهء وى نخواهد بود و اگر نذر دربارهء يكى از انواع اطاعت‌هاى خدا باشد و نذرى را كه بر عهدهء خود قرار مىدهد معين كند ، پس بايد به آن وفا كند مثل اين‌كه بگويد : براى خدا خواندن نماز معينى بر عهدهء من است يا روزه معينى يا حج يا عتق يا يكى از كارهاى نيك ، در صورتى كه خداوند مرا از فلان بيمارى شفا دهد يا فلان چيز را روزى من گرداند يا به فلان چيز از چيزهاى جايز دنيوى يا اخروى برساند . » ارجاعات گذشت : در روايت ششم از باب چهاردهم از ابواب ميقات‌هاى حرام فرموده امام عليه السلام كه : « اگر خداوند به بنده‌اى نعمتى داد مثل اين‌كه بيمار بود يا به بلايى گرفتار بود پس خداوند او را از آن گرفتارى نجات