از اين رو چهل روز وحى از پيامبر صلى الله عليه و آله قطع شد . آن حضرت از اين حادثه اندوهگين شد و يارانش كه به او ايمان آورده بودند گرفتار شك شدند و قريش شادمان گرديدند و مسخره كردند و آزار و اذيت رساندند و ابوطالب غمگين شد . پس از چهل روز سوره كهف نازل شد تا آيه : « و هرگز دربارهء چيزى نگو كه من فردا آن را انجام خواهم داد ، مگر آن‌كه خدا بخواهد . » خداوند به پيامبر صلى الله عليه و آله خبر داد كه دليل قطع وحى در چهل روز گذشته اين بود كه به قريش گفت : فردا به پرسش‌هاىتان پاسخ خواهم گفت و انشاءالله نگفت . » ارجاعات گذشت : در روايات باب هشتاد و سوم از ابواب معاشرت مطالبى هست كه حكم « انشاءالله » را در نوشتار بيان مىكند . باب 38 جواز سوگند آشكارا و استثناى مشيت خدا به طور پنهان براى حيله در جنگ 1080 - ( 1 ) عدى بن حاتم كه در جنگ‌هاى اميرمؤمنان عليه السلام همراه آن حضرت بود گويد : « يك روز كه على عليه السلام در نبرد صفين رودرروى [ سپاه ] معاويه قرار گرفت با صداى بلند به طورى كه يارانش بشنوند ، فرمود : به خدا سوگند ! حتماً معاويه و يارانش را خواهم كشت و در پايان آن آهسته فرمود : انشاءالله . عدى گويد : من كه در اين هنگام نزديك امام عليه السلام بودم ، گفتم : اى اميرمؤمنان عليه السلام شما براى گفتارتان ( كار خود ) سوگند ياد كرديد و سپس انشاءالله گفتيد . مقصودتان از اين كار چه بود ؟ امام عليه السلام فرمود : به تحقيق ، جنگ نيرنگ است و من نزد مؤمنان دروغگو نيستم . پس خواستم يارانم را عليه دشمنان تشويق كنم تا سست نشوند و به پيروزى اميدوار شوند اين مطلب را درك كن كه انشاءالله برايت مفيد خواهد بود و بدان كه خداوند - كه ثنايش بزرگ است - وقتى موسى را