مىآيد : و در روايت دوم از باب سى و نهم از ابواب مهريه اين گفته كه : « پس براى همسرش متعهد مىشود كه هرگز با زن ديگرى ازدواج نكند و كنيزى را براى هم‌خوابگى انتخاب نكند - چه همسرش زنده باشد يا مرده - به اين شرط كه همسرش نيز متعهد شود كه پس از وى ازدواج نكند . . . امام عليه السلام فرمود : آن اثرى ندارد ، نه چيزى بر عهدهء توست و نه بر عهدهء او و تعهداتى كه با هم كرديد ، بىاثر است . » ساير روايات آن باب را بنگر . باب 35 حكم سوگند بر ترك آميزش با كنيز عمه و به ارث رسيدن كنيز به وى 1056 - ( 1 ) ابوبصير گويد : « از امام صادق عليه السلام سؤال كردم : مردى از كنيز عمه‌اش خوشش مىآيد ، از اين رو به خاطر ترس از گناه و زنا همه بردگانش را آزاد قرار مىدهد و سوگند ياد مىكند كه هرگز با آن كنيز آميزش نكند . آن‌گاه عمه‌اش مىميرد و كنيز به او به ارث مىرسد ، آيا آميزش با آن برايش اشكال دارد . امام عليه السلام فرمود : همانا او بر [ ترك ] حرام سوگند خورده است و شايد به دليل خويشتن‌دارىِ وى خداوند به او رحم كرده و آن كنيز را به ميراث وى درآورده است . » باب 36 حكم فراموش كردن محتواى سوگند 1057 - ( 1 ) على بن جعفر از برادرش امام موسى بن جعفر عليه السلام دربارهء شخصى سؤال كرد كه سوگندى مىخورد و سخنش را فراموش مىكند . امام عليه السلام فرمود : او بر همان نيت خويش است . » ارجاعات گذشت : در باب بيست و چهارم مناسب با اين بحث هست .