باب 32 حكم سوگند به كشتن فرزند 1049 - ( 1 ) عبدالرحمان بن ابى عبداللَّه گويد : « از امام صادق عليه السلام سؤال كردم : شخصى بر كشتن فرزندش سوگند ياد مىكند . امام عليه السلام فرمود : آن ، از گام‌هاى شيطان است . » ارجاعات مىآيد : در باب ششم از ابواب نذر مناسب با اين بحث خواهد آمد . باب 33 حكم سوگند به ترك اصلاح ميان مردم خداوند تعالى مىفرمايد : و خداوند را دستاويز سوگندهاىتان قرار ندهيد تا نيكوكارى ، پرهيزگارى و سازش دادن ميان مردم را ترك كنيد و خداوند شنواى داناست « 1 » . 1050 - ( 1 ) اسحاق بن عمار در تفسير آيه : « و خداوند را دستاويز سوگندهاىتان قرار ندهيد . » از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « آن ، هنگامى است كه براى برقرارى صلح ميان دو نفر فراخوانده شدى . نگو : من سوگند ياد كرده‌ام كه انجام ندهم . » 1051 - ( 2 ) زراره ، حمران و محمد بن مسلم در تفسير آيه : « و خداوند را دستاويز سوگندهاىتان قرار ندهيد . » از امام باقر عليه السلام و امام صادق عليه السلام روايت كرده‌اند كه فرمودند : « آن ، اين است كه شخصى ميان دو نفر آشتى برقرار و [ منشأ ] گناه را از ميان آنان بر طرف مىكند . » 1052 - ( 3 ) ايوب از امام عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « به خدا سوگند نخوريد ، چه راست بگوييد يا دروغ ؛ زيرا خداوند مىفرمايد : « و خدا را دستاويز سوگندهاىتان قرار ندهيد . » فرمود : هنگامى كه شخصى براى برقرارى صلح و آشتى ميان خود و ديگرى از كسى كمك مىخواهد نگويد : من سوگند خورده‌ام كه انجام ندهم و اين [ معناى ] سخن خداوند است : « و خدا را دستاويز سوگندهاىتان قرار ندهيد تا نيكوكارى و پرهيزگارى و آشتى دادن ميان مردم را ترك كنيد . »

--> ( 1 ) . بقره 2 / 224 .