السيد البروجردي (مترجم: اسماعيل تبار / حسينى / مهورى)
801
جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى)
امام عليه السلام فرمود : به تعهدت با خدا براى وى وفا كن . » و در روايت حسين نظير آن خواهد آمد . باب 19 حكم سوگند بر ترك چيزهاى پاكيزه خداوند تعالى مىفرمايد : اى كسانى كه ايمان آورديد ، چيزهاى پاكيزهاى را كه خداوند براىتان حلال كرد ، حرام نكنيد و تجاوز نكنيد ؛ زيرا خداوند تجاوزگران را دوست ندارد . و از روزىهاى حلال و پاكيزه خداوند كه به شما داده شده بخوريد و از خدايى پروا كنيد كه شما به او مومن هستيد . خداوند شما را به سوگندهاى بيهودهتان بازخواست نمىكند ، بلكه شما را به سوگندهاى با قصد و عمد بازخواست مىكند « 1 » . 1007 - ( 1 ) ابن ابى عمير با واسطه در تفسير آيه : « اى مؤمنان ! چيزهاى پاكيزهاى را كه خداوند براىتان حلال كرد ، حرام نكنيد و از حد مگذريد ؛ زيرا خداوند تجاوزگران را دوست ندارد . » از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « اين آيه دربارهء اميرمؤمنان عليه السلام و بلال و عثمان بن مظعون نازل شد . اميرمؤمنان عليه السلام سوگند ياد كرد كه هرگز شب نخوابد و بلال سوگند ياد كرد كه هرگز در روز افطار نكند و عثمان بن مظعون سوگند ياد كرد كه هرگز با همسرش آميزش نكند . پس از اين ماجرا همسر عثمان بن مظعون كه زن زيبايى بود نزد عايشه رفت . عايشه به وى گفت : چه شده است كه خود را رها كردهاى ؟ همسر عثمان گفت : براى چه كسى خود را بيارايم ، به خدا سوگند از فلان زمان همسرم به من نزديك نشده است ، همانا او رهبانيت اختيار كرده و لباسهاى زبر مىپوشد و دنيا را رها كرده است . وقتى پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله آمد ، عايشه ماجرا را براى وى بازگو كرد . آنگاه پيامبر صلى الله عليه و آله بيرون رفت و مردم را به مسجد فرا خواند . وقتى مردم گرد آمدند ، بر فراز منبر رفت و حمد و ثناى الهى را به جا آورد . سپس فرمود : گروهى را چه شده است كه پاكىها را بر خودشان حرام مىكنند . آگاه باشيد كه من در شب مىخوابم و آميزش مىكنم و روز افطار مىكنم پس هركس از سنت من روى برتابد از من نيست . در اين هنگام آن گروه برخاستند و گفتند : اى رسول خدا صلى الله عليه و آله ما بر اين كارها سوگند ياد كردهايم . به همين مناسبت خداوند اين آيه را فرستاد : « خداوند شما را به سوگندهاى بيهودهتان بازخواست نمىكند ؛ بلكه به سوگندهاى با قصد و اراده ، شما را بازخواست مىكند كه كفّاره آن غذا دادن به ده بينواست از غذاى متوسط خانوادهتان يا پوشاندن آنان يا آزاد كردن بردهاى . پس هركه نيابد ، سه روز روزه بگيرد . آن كفّاره سوگندهاىتان است هرگاه سوگند ياد كرديد . »
--> ( 1 ) . مائده 5 / 87 - 89 .