السيد البروجردي (مترجم: اسماعيل تبار / حسينى / مهورى)
781
جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى)
967 - ( 6 ) سيد فضل اللَّه راوندى در كتاب نوادرش از امام صادق عليه السلام از نياكانش روايت مىكند كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود : « بد گروهى هستند ، گروهى كه پيروى از سوگندهاىشان را در غير اطاعت خدا قرار مىدهند . » 968 - ( 7 ) علاء از امام باقر عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « هرچه در موردى مخالف كتاب خدا باشد - سوگند يا غير آن - به كتاب خدا باز مىگردد . » 969 - ( 8 ) علاء گويد : « از امام باقر عليه السلام سؤال شد : شخصى براى خود واجب كرد كه اگر پدر يا برادر يا خويشاوندش شفا يافت يا با خويشاوندى قطع رابطه كرد يا گناهى انجام داد ، پياده به مكه برود يا صدقه بدهد يا بردهاى آزاد كند يا نذرى انجام دهد يا قربانى كند . امام عليه السلام فرمود : كتاب خدا پيش از سوگند است و در نافرمانى خدا هيچ سوگندى [ صحيح ] نيست . سوگند صحيح و لازم كه وفاى به آن براى صاحبش شايسته است ، سوگندى است كه براى سپاسگزارى از خدا آن را بر عهدهء خود قرار مىدهد كه اگر خداوند او را از بيمارى يا حادثه ترسناكى نجات داد يا غايبى را به وطن بازگرداند يا از مسافرت به وطن بازگشت يا خداوند به او روزى داد ، آن را انجام دهد و اين واجب است و براى صاحبش شايسته است كه براى پروردگار به آن عمل كند . » 970 - ( 9 ) محمد بن مسلم در تفسير اين سخن خداوند كه فرمود : « و خداوند را دستاويز سوگندهاىتان قرار ندهيد . » از امام باقر عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « مقصود اين است كه شخصى سوگند ياد كند كه با برادرش يا مادرش سخن نگويد و مانند آن . » 971 - ( 10 ) ربعى نيز از امام صادق عليه السلام اين حديث را روايت كرده است ، با اين تفاوت كه به جاى « برادرش » ، « پدرش » آمده است . 972 - ( 11 ) در كتاب دعائم الاسلام از امام صادق عليه السلام روايت مىشود كه دربارهء اين سخن خداوند عز و جل : « و خداوند را دستاويز سوگندهاىتان قرار ندهيد . » فرمود : « [ مصداق ] آن مردى است كه سوگند ياد مىكند با برادر يا پدر ( يا مادرش ) سخن نگويد يا كارى شبيه آن انجام دهد همانند بريدن پيوند خويشاوندى يا ظلم يا گناه پس بر اوست كه به دستور خدا عمل كند و اگر به ترك آن سوگند خورده باشد ، شكستن سوگند بر او لازم نمىآيد . » 973 - ( 12 ) در كتاب الخصال در روايت چهارصدگانه از على عليه السلام روايت مىشود كه فرمود : « و هيچ نذرى در نافرمانى خدا و هيچ سوگندى در گسستن پيوند خويشاوندى [ صحيح ] نيست . »