السيد البروجردي (مترجم: اسماعيل تبار / حسينى / مهورى)

751

جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى)

و در باب سوم مطالبى هست كه بر اين بحث دلالت مىكند . مىآيد : و در روايات سه باب بعدى مناسب با اين بحث خواهد آمد . و در روايت چهارم از باب دوازدهم اين گفته كه : « آيا به من دستور مىدهى به شريكان خدا - نه به او - سوگند ياد كنم ؟ به تحقيق هركس به خدا راضى نباشد ، هيچ رابطه‌اى با خدا ندارد . » و ديگر روايات آن باب را بنگر . و در روايت يكم از باب هفدهم اين گفته كه : « نه به خدا سوگند ! رابطه ميان من و تو هرگز خوب نخواهد بود ، تا اين‌كه براى من به آزادى همه كنيزانت سوگند ياد كنى . امام عليه السلام فرمود : در آنچه تو را سوگند داد چيزى بر تو نيست و بدان ، عتق و صدقه‌اى صحيح نيست مگر آنچه به وسيله آن رضاى خداى عز و جل و پاداش وى قصد شود . » باب 8 حكم سوگند به پروردگار ، قرآن و سوره‌اى از قرآن 919 - ( 1 ) سكونى از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه اميرمؤمنان عليه السلام فرمود : « هركس سوگند ياد كند و بگويد : به پروردگار قرآن سوگند ! آن‌گاه سوگندش را بشكند ، يك كفّاره بر اوست . » در كتاب من لا يحضره الفقيه اين روايت بدون سند از على عليه السلام روايت شده است . ارجاعات گذشت : در روايت نهم از باب پيشين فرموده امام عليه السلام كه : « هركس به سوره‌اى از قرآن سوگند ياد كند در مقابل هر آيه آن كفّاره يك سوگند بر عهدهء اوست . » ساير روايات باب پيشين را بنگر . باب 9 حكم سوگند دادن كافران به غير خدا از اعتقادات‌شان خداوند تعالى مىفرمايد : پس در ميان آنان به آنچه خداوند فرستاده قضاوت كن . . . و اين‌كه ميان آنان به آنچه خدا فرستاده ، حكم كن و از اميال و خواسته‌هاى آنان پيروى نكن و از آنان بر حذر باش تا تو را دربارهء پاره‌اى از آنچه خداوند به سويت فرستاده نفريبند . . . « 1 » .

--> ( 1 ) . مائده 5 / 49 - 48 .