السيد البروجردي (مترجم: اسماعيل تبار / حسينى / مهورى)

745

جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى)

و فرمود : سخن انسان وقتى گويد : نه ، بلكه دشمنت بى پدر باشد ؛ همانا آن سخن جاهليت است و اگر مردم به آن و همانندش سوگند ياد كنند ، سوگند به خدا ترك مىشود . » 902 - ( 16 ) على بن مهزيار گويد : « دربارهء اين سخن خداوند : « سوگند به شب هنگامى كه بپوشاند و سوگند به روز هنگامى كه روشن شود . » و اين سخن خداوند : « و سوگند به ستاره هنگامى كه فرود آيد . » و مانند آن از امام جواد عليه السلام سؤال كردم . امام عليه السلام فرمود : خداوند عزيز و باشكوه به هريك از آفريدگانش كه بخواهد سوگند ياد مىكند ولى آفريدگان وى حق ندارند جز به او كه عزيز و باشكوه است سوگند ياد كنند . » 903 - ( 17 ) محمد بن مسلم گويد : « دربارهء اين سخن خداوند عز و جل : « سوگند به شب هنگامى كه فراگير شود » ، « سوگند به ستاره هنگامى كه فرو آيد . » و مانند آن از امام باقر عليه السلام سؤال كردم . امام عليه السلام فرمود : همانا خداوند عز و جل حق دارد كه به هريك از آفريدگانش كه مىخواهد ، سوگند ياد كند ولى آفريدگانش حق ندارند جز به او سوگند ياد كنند . » 904 - ( 18 ) علاء گويد : « از امام باقر عليه السلام دربارهء اين سخن خداوند سؤال كردم : « پس به جايگاه‌هاى ستارگان سوگند ياد نمىكنم . » امام عليه السلام فرمود : بزرگ است گناه كسى كه به آن سوگند ياد كند . » 905 - ( 19 ) در كتاب العوالى از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله روايت مىشود كه فرمود : « هركس سوگند مىخورد يا بايد به خدا سوگند ياد كند يا ترك كند . » 906 - ( 20 ) در همان كتاب از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله روايت مىشود كه فرمود : « هرگاه سوگند ياد كرديد پس به خدا سوگند ياد كنيد و در غير اين صورت رها كنيد . » 907 - ( 21 ) عبداللَّه بن ابى يعفور از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « سوگندِ كفّاره‌دار اين است كه انسان بگويد : نه به خدا سوگند و مانند آن . » 908 - ( 22 ) در كتاب العوالى از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله روايت مىشود كه فرمود : « هركس به غير خدا سوگند ياد كند ، به تحقيق كافر شده يا شرك ورزيده است . » 909 - ( 23 ) زراره از امام باقر عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « شرك در اطاعت اين سخن انسان است : « نه به خدا و به فلانى سوگند » و « اگر خدا و فلانى نبود » و گناه از آن سرچشمه مىگيرد . » 910 - ( 24 ) ابو جرير قمى گويد : « به امام موسى بن جعفر عليه السلام گفتم : فدايت شوم ! شما خود دلبستگى و علاقه مرا به پدرت و پس از آن به خودت مىدانى . آن‌گاه براى وى به حق پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و حق يك يك امامان سوگند خوردم تا به خود امام رسيدم و گفتم : هر خبرى را به من بگويى از سوى من به احدى از مردم نمىرسد و دربارهء پدرش سؤال كردم كه آيا زنده است يا مرده ؟ امام عليه السلام فرمود : به خدا سوگند ، او درگذشت . گفتم : فدايت شوم ! همانا شيعيان شما روايت مىكنند كه روش چهار پيامبر در اوست .