881 - ( 3 ) محمد بن حسن صفار به امام حسن عسكرى عليه السلام نوشت : « شخصى به بيزارى از خداوند باعزت و باشكوه و پيامبر صلى الله عليه و آله سوگند مىخورد و آن‌گاه سوگندش را مىشكند ، توبه و كفّاره او چيست ؟ امام عليه السلام در پاسخ مرقوم فرمود : به ده مسكين غذا مىدهد به هر مسكين يك مدّ و از خداوند درخواست آمرزش مىكند . » 882 - ( 4 ) در كتاب من لا يحضره الفقيه از امام صادق عليه السلام روايت مىشود كه فرمود : « هركس راست يا دروغ از خداوند عزيز و باشكوه بيزارى بجويد ، به تحقيق خداوند از او بيزارى مىجويد . » 883 - ( 5 ) مفضّل بن عمر جعفى در تفسير آيه : « به جايگاه‌هاى ستارگان سوگند مىخورم و اگر بدانيد حتما آن سوگند بزرگى است . » از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « مقصود ، سوگند به بيزارى از امامان عليهم السلام است كه انسان به آنها سوگند مىخورد خداوند مىفرمايد : « آن نزد خدا بزرگ است . » ارجاعات مىآيد : در باب نوزده از ابواب كفارات ، مطالبى خواهد آمد كه بر اين بحث دلالت مىكند . باب 6 حكم گفتن سخنِ « خدا مىداند » در حالى كه به دروغ مىگويد 884 - ( 1 ) وهب بن عبد ربّه از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « هركس بگويد : خداوند مىداند آنچه را كه نمىداند [ آنچه واقعيت ندارد ] ، عرش خدا از بزرگى اين سخن به لرزه مىافتد . » اين روايت از شهاب بن عبد ربّه نيز روايت شده است . 885 - ( 2 ) وهب بن حفص از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « هركس بگويد : خداوند مىداند آنچه را كه نمىداند ، عرش خدا از بزرگى اين سخن به لرزه مىافتد . »