سوگند كفّاره‌دار اين است كه شخصى بر ترك گناهى سوگند ياد كند ، آن‌گاه آن را انجام دهد ، پس كفّاره بر او واجب مىشود . سوگندِ دروغِ سبب آتش اين است كه شخصى براى تصاحب حق فرد مسلمانى و براى نپرداختن مالش ، سوگند ياد كند . » 875 - ( 2 ) ابن ابى يعفور از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « سوگند دروغ ، چهل شب مهلت داده مىشود . » 876 - ( 3 ) حريز از يكى از دوستانش روايت مىكند كه امام صادق عليه السلام فرمود : « سوگند دروغِ سبب آتش اين است كه شخصى براى تصاحب حق فرد مسلمانى و براى نپرداختن مالش سوگند ياد كند . » 877 - ( 4 ) در كتاب من لا يحضره الفقيه روايت مىشود كه امام صادق عليه السلام فرمود : « سوگند دوگونه است : يكى اين‌كه شخصى بر كار غير واجبى سوگند ياد كند كه آن را انجام دهد يا بر كار واجبى سوگند ياد كند كه در صورت ترك آن ، كفّاره بر او لازم است . و ديگرى خود بر سه گونه است : يكى از آنها براى سوگند دروغ به انسان پاداش داده مىشود و برخى نه كفّاره دارد و نه پاداش و سوم آن‌كه كفّاره ندارد و مجازات آن ورود به آتش است . سوگندِ دروغِ بدون كفّاره‌اى كه به انسان براى آن پاداش داده مىشود اين است كه انسان براى نجات شخص مسلمان يا نجات مالش از دست تجاوزگرى مانند دزد يا غير دزد سوگند ياد كند . سوگند بدون كفّاره و بدون پاداش اين است كه انسان بر چيزى سوگند ياد كند ، سپس بهتر از آن را بيابد و آن را ترك كند و به كار بهتر روى آورد . و سوگندى كه مجازاتش ورود به آتش است ، اين است كه شخصى براى تصاحب مال فرد مسلمانى يا براى پايمال كردن حقّ او از روى ستم سوگند ياد كند ، پس اين سوگندِ دروغ سبب آتش است كه در دنيا كفّاره ندارد . » در كتاب المقنع اين عبارت بدون استاد به امام عليه السلام آمده است . در كتاب فقه الرضا آمده است : « بدان كه سوگند بر دوگونه است : سوگندِ كفّاره‌دار و سوگندِ بدون كفّاره . سوگند كفّاره‌دار اين است كه انسان بر انجام كار واجبى سوگند ياد كند كه اگر انجام نداد كفّاره بر عهدهء اوست يا بر ترك كار غير واجبى سوگند ياد كند كه در صورت انجام آن كفّاره بر عهدهء اوست .