مرحوم شيخ طوسى قدس سره اين روايت را بر تقيه حمل كرده است . ارجاعات گذشت : در روايات باب يازده از ابواب مضاربه و باب ششم از ابواب وصايا مناسب با اين بحث هست . و در روايت نهم از باب سيزدهم اين گفته كه : « شخصى در حال بيمارى براى يكى از وارثانش اعتراف به بدهكارى كرد . امام عليه السلام فرمود : وصيت واعتراف براى وارث جايز نيست . » مرحوم شيخ طوسى قدس سره آن را بر تقيه حمل كرده است . و در روايت چهارم از باب سى و نهم اين گفته كه : « شخصى گفت : اين كشتى متعلق به فلانى است و نامى از محتويات آن به ميان نياورد ، آيا آن كشتى با محتوياتش به وى داده مىشود ؟ امام عليه السلام فرمود : آن متعلق به موصىله است ، مگر آنكه صاحب آن در معرض اتهام باشد و براى وارثان چيزى باقى نمانده باشد . » « 1 » و در روايات باب يكم از ابواب اقرار و دو باب بعدى مطالبى است كه بر اين بحث دلالت مىكند . باب 3 حكم اقرار به مالى براى يكى از دو نفر پيش از مرگ 801 - ( 1 ) سكونى از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه اميرمؤمنان عليه السلام دربارهء شخصى كه هنگام مرگ براى يكى از دو نفر به هزار درهم اقرار كرد و سپس با همان حال درگذشت فرمود : « هر كدام بيّنه اقامه كرد ، مال متعلق به اوست و اگر هيچ كدام بيّنه اقامه نكردند مال ميان‌شان به دو نيم تقسيم مىشود . » در كتاب المقنع اين مطلب بدون اسناد به امام عليه السلام آمده است .

--> ( 1 ) . باب 39 از ابواب وصيت روايت 4 .