789 - ( 4 ) ابو بصير گويد : « از امام صادق عليه السلام سؤال كردم : مال مضاربه‌اى نزد شخص بدهكارى است . وى هنگام مرگ وصيت مىكند كه آنچه بر جاى مىگذارد ، متعلق به اهل مضاربه است آيا اين وصيت مؤثر است ؟ امام عليه السلام فرمود : آرى ، در صورتى كه راستگو دانسته شده باشد . » 790 - ( 5 ) ابو بصير روايت مىكند كه از امام صادق عليه السلام سؤال شد : « نزد شخصى مال مضاربه يا وديعه يا اموال يتيمان يا سرمايه ديگران است و به گروهى وام بدهكار است وى هزار درهم يا بيشتر بر جاى مىگذارد ولى بدهكارى او بيش از آن است . امام عليه السلام فرمود : اموال وى ميان همه آنهايى كه گفتى ، به نسبت اموال‌شان تقسيم مىشود . » 791 - ( 6 ) حلبى گويد : « به امام صادق عليه السلام گفتم : شخصى اقرار مىكند كه به يكى از وارثانش بدهكار است . امام عليه السلام فرمود : در صورتى كه توانگر باشد ، آن جايز است . » 792 - ( 7 ) حلبى گويد : « از امام صادق عليه السلام سؤال شد : شخصى هنگام بيمارى اقرار مىكند كه به يكى از وارثانش بدهكار است . آيا آن جايز است ؟ امام عليه السلام فرمود : آرى ، در صورتى كه توانگر باشد . » 793 - ( 8 ) اسماعيل بن جابر گويد : « از امام صادق عليه السلام سؤال كردم : شخصى در حال بيمارى اقرار مىكند كه به يكى از وارثانش بدهكار است . امام عليه السلام فرمود : جايز است در صورتى كه مبلغى كه اقرار كرده كمتر از ثلث باشد . » در كتاب المقنع نظير اين مطلب بدون اسناد به امام عليه السلام آمده است . 794 - ( 9 ) سماعه گويد : « از امام عليه السلام دربارهء شخصى سؤال كردم كه در حال بيمارى براى يكى از وارثانش به بدهى اقرار مىكند . امام عليه السلام فرمود : عليه وى مؤثر است در صورتى كه اندك باشد . »