باب 73 حكم وصيت نابالغ ، سفيه و ديوانه 770 - ( 1 ) محمد بن مسلم از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « كودك نابالغ در صورتى كه هنگام مرگ وصيت كند دربارهء بستگانش مؤثر است و براى بيگانگان مؤثر نيست . » نظير اين روايت از عبداللَّه بن سنان نيز نقل شده است . 771 - ( 2 ) عبدالرحمن بن ابى عبداللَّه از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « هرگاه نوجوان ده ساله شد ، وصيت وى جايز است . » 772 - ( 3 ) منصور بن حازم گويد : « از امام صادق عليه السلام دربارهء وصيت نوجوان سؤال كردم كه آيا جايز است ؟ امام عليه السلام فرمود : وقتى به ده سالگى رسيد ، وصيتش جايز است . » 773 - ( 4 ) ابو بصير از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « وقتى نوجوان ده ساله شد ؛ آن‌گاه اگر ثلث مالش را براى صرف در راه حقّ وصيت كرد ، وصيتش جايز است و وقتى هفت ساله شد و به اندكى از مالش براى صرف در راه حقّ وصيت كرد ، وصيتش جايز است . »