باب 69 حكم وصىِ وصى و اجرت گرفتن وى 764 - ( 1 ) محمد بن حسن صفار به امام حسن عسكرى عليه السلام نوشت : « وصىّ شخصى درگذشت و ديگرى را وصى خود قرار داد ، آيا عمل به وصيت ميّت اول براى وصىِ وصى لازم است ؟ امام عليه السلام مرقوم فرمود : به خاطر حقى « 1 » كه ميّت اول بر او دارد عمل به وصيت وى براى وصى دوم لازم است ، اگر بر او حقى داشته باشد . انشاءالله . » ارجاعات گذشت : در روايات باب شصت و چهارم از ابواب كسب‌هاى روا و ناروا مطالبى است كه از آن بر ذيل باب مىتوان استدلال كرد . باب 70 عدم كفايت مالِ ميت براى انجام وصاياى او 765 - ( 1 ) حمران روايت مىكند كه : « شخصى هنگام مرگ از پنج برده نام برد و وصيت كرد آنان را آزاد كنند وقتى ثلث وى تعيين شد به بهاى برده‌هايى كه دستور به آزادىشان داده بود ، نرسيد . امام باقر عليه السلام در اين باره فرمود : ( بردگانِ نام برده شده در نظر گرفته مىشوند و شروع به آزاد كردن‌شان مىشود ) پس قيمت مىشوند و ثلث ميّت در نظر گرفته مىشود و نخستين آنها . سپس دوم ، آن‌گاه سوم پس از آن چهارم و در پايان پنجم آزاد مىشود و اگر ثلث ميّت براى آزادى همه كافى نبود ، كمبود آن براى كسى است كه ديرتر نام برده شده است ؛ زيرا بيش از مقدار ثلث آزاد كرده

--> ( 1 ) . اين حق دوگونه تفسير شده : حق ايمان و تصريح ميت اول به تعيين وصى از طرف وصى . ملاذ الاخيار 15 / 127 - 128 .