امام فرمود : شايسته نيست كه با آن مال كار كند تا اين‌كه محتلم شود و مالش را به وى بپردازد . فرمود : و اگر محتلم شد و عقل نداشت ، هرگز چيزى به او ندهد » . اين روايت از داود بن سرحان نيز نقل شده است . 753 - ( 6 ) دربارهء آيه : « و يتيمان را بيازماييد ، تا آن‌گاه كه به سن ازدواج رسيدند ، پس اگر در آنان رشد يافتيد اموال‌شان را به ايشان بپردازيد و اموال آنها را با اسراف و شتاب از ترس بزرگ شدن‌شان نخوريد . » ابو جارود از امام باقر عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « هركس مال يتيمان را در اختيار دارد ، براى وى جايز نيست كه به وى تحويل دهد تا به سن ازدواج برسد ( و محتلم شود ) پس آن‌گاه كه محتلم شد ، حدود و عمل به واجبات بر او واجب مىشود و در صورتى كه هدر دهنده مال و شرابخوار و زناكار نباشد هرگاه در وى رشد يافت ، مال را به وى تحويل مىدهد و عليه او گواه مىگيرد و اگر ندانند كه بالغ شده ، به وسيله بوى زير بغل و رويش مو بر شرمگاهش آزمايش مىشود . اگر اين‌گونه بود ، حتماً بالغ شده و در صورتى كه رشيد باشد ، مالش به وى داده مىشود . » 754 - ( 7 ) عبداللَّه بن مغيره با واسطه از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه در تفسير اين آيه فرمود : « هنگامى كه آنان را دوستدار آل محمد صلى الله عليه و آله يافتيد ، يك درجه آنان را بالا ببريد . » اين روايت بدون واسطه نيز از عبداللَّه بن مغيره نقل شده است . 755 - ( 8 ) محمد بن عيسى ( قيس ) با واسطه روايت مىكند كه : « شخصى كه فرزند نابالغ داشت ، ديگرى را وصى خود قرار داد و درگذشت . كودك به مرحله بلوغ رسيد و نزد وصى رفت و گفت : مالم را به من بپرداز تا ازدواج كنم ولى وصى از پرداخت آن خوددارى كرد . آن‌گاه آن جوان زنا كرد . امام صادق عليه السلام در اين باره فرمود : دو سوم گناه زناى آن بر عهدهء وصى است ؛ زيرا مالش را از او بازداشت و به وى نداد تا ازدواج كند . »