741 - ( 12 ) محمد بن سوقه گويد : « از امام باقر عليه السلام دربارهء اين آيه سؤال كردم : « پس هركس پس از شنيدن وصيت آن را تغيير دهد ، همانا گناهش بر عهدهء تغييردهندگان آن است . » امام عليه السلام فرمود : آيه بعدى ، آن را نسخ كرده است . [ و آن ، اين ] سخن خداوند است : « پس هركس از گرايش به باطل يا گناه وصيت كننده‌اى بترسد ( پس ميان آنها سازش برقرار كند ، گناهى بر او نيست ) يعنى اگر وصى بترسد كه موصى در وصيت به يك‌سوم بر خلاف رضاى خداوند - كه باطل است - گرايش يابد ، بر او گناهى نيست كه آن را به حق و موافق رضاى خداوند - از راههاى خير - تبديل كند . » 742 - ( 13 ) ابراهيم بن هاشم با سند خود از امام عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « در صورتى كه وصيت به طور پسنديده و متعارف نباشد و در آن ظلمى صورت گرفته باشد خداوند وصى را در تغيير وصيت آزاد گذاشت تا آن را به صورت پسنديده تبديل كند . به دليل سخن خداوند عزيز و باشكوه : « پس هركس از گرايش به باطل يا گناه وصيت‌كننده‌اى بترسد آن‌گاه ميان آنان سازش بر قرار كند ، گناهى بر او نيست . » 743 - ( 14 ) در كتاب دعائم الاسلام از على عليه السلام روايت مىشود كه فرمود : « هركس به بيش از ثلث يا همه اموالش وصيت كند ، آن جايز نيست و به حدّ پسنديده غير منكر باز مىگردد ، پس هركس در وصيت به خودش ستم و در آن ظلم كند به حدّ پسنديده باز مىگردد و حق وارثان به آنها داده مىشود . » 744 - ( 15 ) در كتاب فقه الرضا آمده است : « پس اگر براى ناحق يا بر خلاف سنت وصيت كند ، باكى نيست كه به حق و سنت تبديل شود . » ارجاعات گذشت : در روايت هشتم از باب پنجم از ابواب نيابت در حج فرموده امام عليه السلام كه : « يا وصيتى كرده باشد كه براى موصّىله بدان عمل مىشود . » در روايت هشتم از باب شانزدهم فرموده معصوم عليه السلام كه : « و اگر به اندازه‌اى است كه مىتوان با آن از مكه حج گزارد ، تو ضامن هستى . » و در روايت نهم مانند آن . و در روايت نوزدهم از باب يكم از ابواب وصيت فرموده امام عليه السلام كه : « هركس به خود ستم كند و در وصيتش امر ناپسند و ظلمى انجام دهد ، پس به امر پسنديده باز مىگردد . » و در روايت يكم از باب چهارم فرموده معصوم عليه السلام كه : « ثلث آن هزينه مىشود و وقف نمىشود . » و در روايت مانند آن .