اقدام نمىكند و هركس به سرعت به انجام آن اقدام كند ، خداوند بدنش را بر آتش حرام و همراه شهيدان و صديقان او را داخل بهشت مىكند و به اندازه هفتاد شهيد وى را احترام و اكرام مىكند و تا زنده است هر روز هزار نيكى برايش مىنويسد و هزار درجه او را بالا مىبرد . واى بر كسى كه در انجام آن تنبلى كند ! خداوند هر روز هزار گناه برايش ثبت مىكند و در مقابل هر گام خانه‌اى در آتش براى وى بنا مىكند و به زنده و مرده‌اش نگاه [ رحمت ] نمىكند . آن‌گاه اگر بر اين حال بميرد ، در حالى از قبر بيرون مىآيد كه بر پيشانىاش نوشته شده است : نوميد از رحمت خدا ! » 737 - ( 8 ) محمد بن مارد گويد : « از امام صادق عليه السلام پرسيدم : شخصى به وصىّ خود دستور داد ، برده‌اى به بهاى ششصد درهم از ثلث مالش برايش آزاد كند ولى وصى ششصد درهم به شخصى پرداخت مىكند تا از جانب ميّت حج گزارد . امام صادق عليه السلام فرمود : نظر من اين است كه وصى بايد از مال خود ششصد درهم غرامت بپردازد و آن را در وصيت ميّت - آزاد كردن برده - مصرف كند . » 738 - ( 9 ) در كتاب دعائم الاسلام روايت مىشود كه از امام صادق عليه السلام دربارهء شخصى سؤال شد كه به حج وصيت مىكند و وصى او با آن ، برده آزاد مىكند . امام عليه السلام فرمود : « وصى غرامت كار خلاف خود را مىپردازد و دستور موصى را انجام مىدهد . » 739 - ( 10 ) سعيد اعرج گويد : « از امام صادق عليه السلام دربارهء شخصى سؤال كردم كه به آزاد كردن برده‌اى وصيت كرد ولى وصى آن را در حج هزينه كرد . امام عليه السلام فرمود : غرامت مىپردازد و وصيت ميّت را انجام مىدهد . » 740 - ( 11 ) دربارهء آيه : « پس هركس از گرايش به باطل يا گناه وصيت كننده‌اى بترسد ، از اين رو ميان آنها آشتى دهد ، گناهى بر او نيست . » در تفسير قمى از امام صادق عليه السلام روايت مىشود كه فرمود : « هرگاه شخصى وصيتى كند ، تغيير آن براى وصىّ جايز نيست ، بلكه همان گونه كه ميّت وصيت كرده بايد انجام دهد مگر آن‌كه بر خلاف دستور خداوند وصيت و ستم كند ، پس در اين صورت براى وصى جايز است كه آن را به حق بازگرداند . مثل اين‌كه شخصى همه اموالش را براى برخى از وارثانش وصيت و ديگران را محروم كند پس براى وصى جايز است كه آن را به حق بازگرداند و اين معناى اين سخن خداوند است : « جنفاً او اثماً » جنف ، تمايل به برخى وارثان بدون ديگران است و اثم ، اين است كه به تعمير و آبادى آتشكده‌ها و ساختن شراب دستور دهد ، در اين صورت براى وصى جايز است كه به هيچ‌يك عمل نكند . »